علی بن ابراهیم : محدث ، فقیه و مفسر بزرگ قرآن کریم (سیری در حدیث شیعه تا قرن چهارم ) صفحه 268

بعد از شیخ و نجاشی و کشی، سایر علمای رجال و تراجم و دانشمندان دین و تاریخ، به پیروی از آن بزرگواران با عناوینی همانند آنان، احمد را ستوده اند. ابن شهر آشوب در «معالم العلماء» پیرامون او چنین می نگارد: «احمد بن اسحاق بن عبد الله اشعری قمی از خواص ابی محمد «امام حسن عسکری علیه السلام» بوده و حضرت صاحب الزمان صلوات الله علیه را دیده است. از کتاب های او «علل الصلاه» است که بزرگ بوده و دیگری «مسائل الرجال» که به روایت از امام هادی علیه السلام است»(1).

علامه حلی نیز در کتاب «رجال» همانند نجاشی او را توصیف کرده(2) و ابن داود نیز به پیروی از آن بزرگواران، با اختصار، او را ستوده است(3).

تفرشی در «نقد الرجال»(4)، قهپایی در «مجمع الرجال»(5)، اردبیلی در «جامع الرواه»(6)، ابو علی حائری در «منتهی المقال»(7)، مامقانی در «تنقیح المقال»(8)، شوشتری در «قاموس الرجال»(9) و آیه الله خویی در «معجم رجال الحدیث» او را ستوده و توثیق کرده اند و پیرامون او به تفصیل سخن گفته اند»(10).

3. احمد بن محمد بن عیسی اشعری قمی

این بزرگوار استاد و شیخ حدیث علی بن ابراهیم است. او مشهورترین

1- معالم العلماء، ابن شهر آشوب، ص 14، چاپ نجف اشرف.
2- رجال علامه حلی خلاصه الاقوال ص 15، ش 8.
3- رجال ابن داود، ص 24، ش 59.
4- نقد الرجال، میر مصطفی تفرشی، ج 1، ص 105.
5- مجمع الرجال، ملا عنایت الله قهپایی، ج 1، ص 95.
6- جامع الروات، حاج محمد اردبیلی، ج 1، ص 41.
7- منتهی المقال، ابو علی حائری، ص 362.
8- تنقیح المقال، مامقانی، ج 1، ص 50.
9- قاموس الرجال، محمد تقی شوشتری، ج 1، صص 266 _ 262.
10- معجم رجال الحدیث، ج 2، صص 50 _ 45، ش 431.