اختران فروزان ری و طهران، یا، تذکره المقابر فی احوال المفاخر صفحه 105

ص:107

لیره حسابت و این شصت لیره هم علی الحساب پیشت باشد برای مخارجم نویسنده گوید: نظیر این قضیه و کرامت بسیار دیده و شنیده ام که ذکر آن از وضع کتاب خارج است و هیچ برای حقیر جای تردید و شک و استبعاد نیست و هم احیاء عند ربهم یرزقون یرون و یسمعون مالا یرون غیرهم.

مدرس زنوزی

حکیم ربانی و متاله سبحانی آقاعلی زنوزی فرزند ملاعبدالله زنوزی مقیم تهران و معروف به مدرس از مشاهیر حکماء اوائل قرن چهاردهم هجرت جامع معقول و منقول و در مدرسه سپهسالار قدیم تهران در هر دو رشته از روی تحقیق و استدلال تدریس می کرد و به همین جهت به مدرس شهرت یافت چنانچه به جهت کمالات صوری و معنوی به حکیم الهی و استاد الاساتید نیز موصوف بوده و علاوه بر مراتب علمی در صفاء باطن و تهذیب اخلاق نیز ممتاز و از زمره طالبین حق دستگیری می نموده است.

سالها باید براه فیض دید***تا بزرگی آنچنان آید پدید

ماثر و آثار گوید: آقاعلی مدرس غالبا غالب کتب کلام و حکمت و ریاضیات را استادانه تدریس میکند و سالها در مدرسه سپهسالار (مذکور) انزوا گزیده و در اثر ریاضت اخلاق ستوده و ملکات پسندیده بهم رسانیده بلکه درویش صفت و فقیر دوست و عارف پیشه و صوفی منش و وارسته و پیراسته است.

در شب شنبه هفدهم ذی قعده سال 1307 قمری در تهران وفات یافت و در جوار حضرت عبدالعظیم علیه السلام در مقبره (شاه) در پای درب دوم مقبره که به بین الحرمین باز می شود مدفون گردید.

میرزا لطفعلی صدرالافاضل که در عرفان آن عهد مشار بالبنان بوده در تاریخ او گوید:

یا من یحاول ضبطا***حول الوفاه نظیما