اختران فروزان ری و طهران، یا، تذکره المقابر فی احوال المفاخر صفحه 118

ص:120

افجه ای از اجلاء علماء و اکابر فقهاء و مدرسین بزرگوار طهران و دارای مقام تقوا و رع و زهد و مجاهدت نفسانی و کمالات معنوی بوده است.

ولادتش در شب جمعه چهارم ربیع الثانی 1281 قمری در افجه که از مضافات طهران است واقع شده در سن 14 سالگی به طهران آمده و در مدرسه خان مروی سکونت نموده و در خدمت مرحوم حاج میرزا کوچک ساوه ای به تحصیل مقدمات و ادبیات پرداخته و در آن اوان روزی از کوچه نقیب السادات می گذشت که دید مرد محترمی او را صدا زده و از نام او مستفسر می گردد. پس از معرفی احترام بسیار نموده و می گوید فردا به منزل اتابک آمده خود را معرفی می نمائی می گوئی مرا لله باشی خواسته است فورا راهنمایی می کنند بمن کار لازمی دارد و اصرار می کند حتما بیائید پس روز بعد آنجا رفته مامورین او را احترام نموده باطاق لله باشی راهنمایی می کنند.

پس لله لاشی آمده او را در صدر اطاق نشانیده و با کمال ادب و احترام می گوید غرض از تصدیع اینکه سه شب متوالیا حضرت نبی اکرم صلی الله علیه و آله را در خواب دیدم و شما را معرفی نمودند و نشان دادند و فرمودند باید کتابهای مورد لزوم شما را تهیه و تقدیم کنم صورت آنرا مرقوم نمائید.

پس صورت کتابهای لازمه را نوشته و باو می دهد. فورا آنها را تهیه کرده و با مبلغی پول سفید بایشان تقدیم کرده و محترما مرخص می نماید.

پس آن مرحوم با شنیدن این خواب که موردنظر و توجه جد گرام است شوق بیشتری پیدا نموده و در درس جدی تر می شود تا در سن بیست و یکسالگی بحوزه درس مرحوم علامه بزرگوار میرزامحمدحسن آشتیانی قدس الله سره حاضر شده و بواسطه سفاء باطن و جدیت در مطالعه و تحصیل از اقران خود فائق گردیده و از اغلب شاگردان مرحوم میرزا آشتیبانی بالا زده و مقرر درس استاد گردیده و اغلب شاگردان میرزا بدرس تقریرش حاضر شده و استفاده می نمودند.

مرحوم افجه ای درس معقول را از سید الحکماء و الفلاسفه میرا ابوالحسن جلوه و آقای آقاعلی مدرس زنوزی آموخته بود و از مدرسین مدرسه مروی