اختران فروزان ری و طهران، یا، تذکره المقابر فی احوال المفاخر صفحه 208

ص:210

و حدیث و غیره بوده اند در ماه رمضان المبارک 1323 شمسی در ارومیه (رضائیه) به دنیا آمده و در آنجا پرورش یافته و مقدمات و ادبیات را نزد علماء آنجا خوانده سپس مهاجرت بمشهد مقدس رضوی علیهالصلوه و السلام نموده و مدت چهار سال نزد مدرسین مشهد تلمذ و شاگردی کرده و پس از آن به تهران منتقل شده و بعلوم جدیده در دانشگاه اشتغال یافته تا مدرک دکترا را دریافت کرده و داخل کارهای دولتی شده و در وزارت آموزش و پرورش خدمت نموده تا به مقام استادی در دانشگاه طهران انتخاب شده تا سرانجام در پنجم ذی حجه 1399 قمری در سن 76 سالگی برحمت حق پیوسته و به دیدار نیاکان معصوم خود شتافت و در جوار حضرت عبدالعظیم حسنی و حضرت امامزاده حمزه موسوی در جلوی درب مقبره جناب ابوالفتوح رازی و نزدیک دو محدث بزرگوار خندق آبادی و محلاتی مدفون گردید.

محقق متتبع اشکوری در تراجم رجال می گوید: محدث ارموی اجازات بسیاری در حدیث از علماء ایران و عراق داشت که من مطالعه کردم آنها را که از مثل علامه رازی شیخ آغا بزرگ طهرانی صاحب الذریعه و شیخ محمدعلی معزی دزفولی داشت و آن مرحوم شدید التعصب بود در ولایت اهل بیت علیهم السلام و معتقد بود که حق یافت نمی شود مگر در احادث ماثوره از ایشان و اسلام صحیح ممکن نیست مگر به پیروی از ایشان و گرفتن از آنها و برای همین سخت دفاع می کرد از مذهب اهل بیت و زبان تیز و تندی داشت با هر کس که با او در این باره مجادله می کرد.

دارای همت عالی و نشاط عجیبی بود در تحقیق و تصحیح کتب و طبع آن ابدا خستگی و زحمت و ناراحتی را در این موضوع احساس نمیکرد و کتابهائی که در آن تحقیق کرده و بطبع رسانیده حدود 45 کتابست که از آنهاست صوارم مهرقه و (فیض الاله) و محاسن برقی و کتاب النقض و (دیوان راوندی) و آثار الوزراء و جلاء الاذهان و نسائم الازهار و تفسیر الشریف اللاهیجی و رجال برقی و شرح مصباح الشریعه و سه رساله در رجال و کتاب الغارات و ایضاح ابن شاذان.