اختران فروزان ری و طهران، یا، تذکره المقابر فی احوال المفاخر صفحه 220

ص:222

اسلوب و کتابت و از آنهاست رساله عشقیه و آن تلایف پاکیزه تمامست در مسئله عشق و عرفان که بعض از اهل ذوق معاصر آنرا استنساخ فرموده اند و ایشان شاعر معروف متخلص به عبرت می باشند بواسطه بسیاری اشتیاق بان که بقدر شفاء الصدور ایشان می شود.

پس از آن شروع به سطح اصول و فروع فقه نموده نزد میرزا عبدالرحیم نهاوندی و اقاسیدمحمدصادق طباطبائی و در خدمت سید سند میرزا ابوالحسن جلوه و عارف کامل ربانی آقا میرزا رضا قمشه ای اصفهانی در عرفان و حکمت تلمذ نموده و پس از تکمیل معقول در سال 1300 قمری مهاجرت بهمعدن علم و حکمت فرموده و در جوار مولی الموحدین امیرالمومنین علیه السلام توقف نموده و برای ازدیاد کمال چندین ماه از بحث شیخ المشایخ العظام حاج میرزا حبیب الله رشتی استفاده نموده و چون آوازه فضل او به گوش سید مشایخ متاخرین حاج میرزا محمدحسن شیرازی رسید او را دعوت بسامری نموده و ایشان هم این دعوت را اجابت و قریب ده سال در سامره اقامت فرمود و در آنجا شفاء الصدور در شرح زیارت عاشورا را تصنیف فرمود و رساله ای بنام تتمه المحدث در درایه و رساله الاصابه (بمن اجتمعت علیه العصابه) نوشتند از تقریرات سید استادش در فقه و اصول خطوط بسیاری را جمع نمودند.

پس از آن بنابر دعوت جماعتی از تهران در سال 1310 ق مراجعت به تهران نموده و قیام به وظایف دینی و روحی از اقامه جماعت و تدریس و تالیف فرموده تا دعوت حق را اجابت گفته و در کنار پدر و برادرش در مقبره ابوالفتوح رازی مدفون شدند.

میرزا محمد ثقفی نوری

فرزند ارجمند و دانشمند مرحوم آیه الله حاج میرزا ابوالفضل نوری فرزند آیه الله العظمی میرزا ابوالقاسم کلانتر نوری معروف به آیت الله ثقفی پدر همسر رهبر