اختران فروزان ری و طهران، یا، تذکره المقابر فی احوال المفاخر صفحه 23

ص:25

علی انفسهم سبیلا و مرهم بالصدق فی الحدیث واداء الامانه و مرهم بالسکوت و ترک الجدال فیما لا یعنیهم و اقبال بعضهم علی بعض و المزاوره فان ذلک قربه الی و لا یشغلوا انفسهم بتمزیق بعضهم بعضا فانی آلیت علی نفسی انه من فعل ذلک و اسخط ولیا من اولیائی دعوت الله لیعذبه فی الدنیا اشد العذاب فکان فی الآخره من الخاسرین و عرفهم ان الله قد غفر لمحسنهم و تجاوز عن مسیئهم الا من اشرک به او آذی ولیا من اولیائی او اضمر له سوء فان الله لا یغفر له حتی یرجع عنه فان رجع عنه والا نزع روح الایمان عن قلبه و خرج عن ولایتی و لم یکن له نصیب فی ولایتنا و اعوذ بالله عن ذلک.

ترجمه حدیث شریف

مفید (ره) روایت کرده از عبدالعظیم حسنی علیه السلام از حضرت ابی الحسن الرضا علیه السلام که فرمود ای عبدالعظیم سلام مرا برسان به دوستان من و بگو بایشان که راهی برای شیطان بر خودشان قرار ندهند و سواری به شیطان ندهند. و امر کن ایشان را براست گوئی و اداء امانت و امر کن ایشان را که سکوت را رعایت کنند و مجادله و مناظره بیهوده و بیخود نکنند در چنین جائیکه مفید برایشان نیست. و بایشان بگو که اقبال با هم داشته باشند و بدیدن یکدیگر بروند زیرا که این مایه و موجب تقرب به خدا و ماست و به آنها بگو خود را مشغول بدگوئی و غیبت کردن از هم نکنند که من سوگند خورده ام بجان خودم که هر کس این کارها را بکند و یکی از دوستان مرا بخشم آورد و ناراحت کند خدا را بخوانم که او را عذاب کند در دنیا به بدترین عذاب و در آخرت از زیانکاران باشد و به ایشان بگو که بیگمان خدا نیکوکاران آنها را آمرزید و از تقصیر گنهکارانشان در گذشته است مگر آن کسی که بخدا شرکت بورزد و یا دوستی از دوستان مرا اذیت کند و یا کینه او را در دل بگیرد و سوء قصد و نیت بد از او در دل خود بدارد پس در این موقع خدا او را نیامرزد مگر آنکه برگردد از آن.