اختران فروزان ری و طهران، یا، تذکره المقابر فی احوال المفاخر صفحه 24

ص:26

پس هرگاه برگشت مشمول غفران خدای تعالی شود و گرنه روح ایمان از قلب او گرفته و کنده شده و از ولایت ما بیرون رود و نمی باشد برای او نصیبی و بهره ای در ولایت ما و پناه می برم بخدا از این مطلب. و باز مفید از آن حضرت حدیث کرده که مامون به حضرت رضا علیه السلام نوشت مرا موعظه کن آن حضرت نیز برای او نوشت تو در جائی قرار گرفته ای که از برای آن زمان معینی مقرر است و در آن عمل هر عاملی مورد قبول واقع می شود. آیا مینگری مرگ را که بر دنیا احاطه نموده و ویرا فرا گرفته و آرزوی آرزومندان را سلب کرده است.

تعمد الذنب بما تشتهی ***و تامل التوبه من قابل

و الموت یاتی اهله بغته ***ماذاک فعل الحازم العاقل

هر چه دلت می خواهد گناه می کنی و میگوئی بعدا توبه میکنم.

گفتی که به پیری برسم توبه کنم***صدها جوان مرد و یکی پیر نشد.

و حال آنکه مرگ ناگهان آمده و تو را میرباید و این کار دانای اندیشمند نیست. نگارنده گوید: مخفی نماند که غالب روایات حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام از حضرت رضا صلوات الله علیه با واسطه است و بدون واسطه فقط همان پیام حضرت است برای دوستان و شیعیان آن حضرت. و حقیر احتمال میدهم که روایت یاد شده و پیام مذکور از حضرت امام علی النقی علیه السلام باشد چون کنیه آن حضرت هم ابوالحسن و ابن الرضا می باشد. و مردم بخصوص از حضرت جواد فرزند منحصر بفرد امام هشتم علیه السلام و حضرت هادی و حضرت امام حسن عسکری تعبیر بابن الرضا می کردند و جمله ابوالحسن الرضا تصحیف ابوالحسن ابن الرضا باشد و العلم عندالله.

و موید بر این آنست که در زمان حضرت رضا علیه السلام حضرت عبدالعظیم