اختران فروزان ری و طهران، یا، تذکره المقابر فی احوال المفاخر صفحه 242

ص:244

الدین شیرازی که از اساتید فلسفه بودند و نزد میرزاهاشم رشتی عارف مشهور و مرحوم آقامیرزا حسن کرمانشاهی فلسفه و عرفان خواندند و در همین اوان به تکمیل فقه و اصول نزد والد بزرگوارشان و آقای سیدعبدالکریم شفتی و میر سیدمحمد تنکابنی اشتغال داشتند.

در سال 1330 بعتبات عالیات مشرف شدند و ابتدا در سامره در خدمت میرزا محمدتقی شیرازی تلمذ کرده و بعد بنجف آمده و از محضر آیات عظام میرزا نائینی و بالاخص آقاضیاء الدین عراقی استفاده نموده تا به مدارج اجتهادی و استادی نائل و مشار بالبنان گردیده و سپس بتهران آمده و به تدریس علوم عملی و نقلی وحکمت و فلسفه در دانشگاه تهران و غیره پرداخته تا در سال 1353 شمسی وفات نموده و در این مجمع دانایان در جنب برادر عزیزش حاج سیدابوالقاسم عصار بخاک رفته و در رثاء و تاریخ وفاتش بعضی از ادباء چنین سروده اند:

آیت الله سیدعصار***شد ز دار فنا بدار قرار

الحذر زین جهان محنت بار*** الامان زین سپهر ناهنجار

طارمن بیته الی روض*** حل فیها ائمه الاطهار

بهره اش بهر مرد دانش و درس*** دل پرخون و دیده خونبار

بوذری

ملامحمد بوذری طالقانی فرزند ملا اباذر طالقانی از شاگردان و منشیان و محرران آیه الله العظمی حاج شیخ فضل الله شهید نوری و از اصحاب خاص آن جناب بوده و شاگردان بسیاری مانند حاج سیدنصرالله جزایری و حاج میرزا عبدالله تهرانی و غیرهم داشته است در سال 1248 شمسی در طالقان متولد شده و به تهران آمده بعد از خواندن مقدمات و سطوح از محضر و درس خارج آیت الله شهید نوری و دیگران استفاده نموده و بخدمات دینی پرداخته و حقا یکی از مروجین دین و مبلغین اسلام و احکام بوده و در غالب ایام در تهران و ری و طرشت و شهریار