اختران فروزان ری و طهران، یا، تذکره المقابر فی احوال المفاخر صفحه 297

ص:300

و پس از طواف و زیارت حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام در این مقبره خانوادگی سر ایستگاه ری در جوار پدر بزرگوارش مدفون شده است.

طباطبائی

آقا سید جعفر فرزند ارجمند آیت الله عالم ربانی آقا سید صادق حسینی همدانی طهرانی سنگلجی عالمی ادیب و فاضلی جلیل و شاعری ماهر متخلص (بانیس) و او داماد مرحوم آیه الله العظمی حاج شیخ محمد جعفر شریعتمدار استرآبادی مدفون در نجف که مقبره خانوادگی او در محله سرتخت شهر ری و واقع و ترجمه اش در چند صفحه پیش گذشت میباشد وی از اجلاء علماء تهران بوده و اشعاری می سروده که در (مجمع الفصحاء) بعضی از آن موجود است و از آن این چند بیت را از نظر ارباب فضل میگذرانم.

در جهان هر وجود را جائیست***جز وجودش که یک جهان جانست

هم هنرمند و هن هنر اندیش***هم سخن سنج و هم سخندانست

شاه را بنده است و بنده اوست*** هر چه اندر زمانه سلطانست

حلمش از قدر و طبعش از همت***کوه البرز و بحر عمانست

دعوی ان لی مع الله را*** حالتش گاه گاه برهانست

نه سلیمان ملکی و در ملک *** مر تو را حشمت سلیمانست

احتشامت چو خواندن نهد در وی*** حمل و حوت چرخ بریانست

قصر جاهت خور نقی که در آن *** پاسبان صد هزار نعمانست

تو چو موسی و خصم شه قبطی *** خاصه ات همچو گرزه ثعبانست

کوشش خصم فی المثل با تو ***کوه سوهان و مشت و سندانست

ار چه انسان بعالم امکان*** مر ترا پای بند احسانست

با وفاق تو کوفه معمور است ***با خلاف تو مصر ویرانست