اختران فروزان ری و طهران، یا، تذکره المقابر فی احوال المفاخر صفحه 298

ص:301

این بزرگوار در حیات پدرش از دنیا رفت و اولاد امجاد و اجلائی از خود گذارد که از آنهاست سیدمهدی ملقب به آقابزرگ که در جوانی فوت نمود و سید ابوالحسن و سید عبدالله که در خراسان اقامت نموده و با بیت و خاندان مجدد شیرازی طاب ثراه وصلت نمودند.

طباطبائی

حاج سید محمد فرزند حاج سید صادق طباطبائی تهرانی المسکن و المدفن و همدانی الاصل عالمی بزرگوار و فقیهی عالیمقدار بوده است. در طهران متولد شده و در بیت علم و دانش و فضل و بینش پرورش یافته و پس از فرا گرفتن مقدمات و سطوح باتفاق برادرش سید احمد مهاجرت بسامری نموده و از محضر مرحوم میرزا بزرگ شیرازی استفاده کرده و با معیت برادر مذکورش بحج مشرف شده و بعد از مراجعت خبر فوت والد معظم را شنیده پس بنا را بر توقف گذارده و از محضر آیت الله مجدد استفاده کافی نموده و بعد از اینکه برادرش بایران آمد آن مرحوم هم پس از مدتی مراجعت کرده و بجای پدر قیام بوظایف شرعی و اجتماعی مرجعیت نموده و با مرحوم علامه حاج ملا علی کنی معاصر بوده و بین ایشان و مرحوم کنی درباره پاره از امور اختلاف مبنا و نظر بود و لیکن سید بسیار کریم النفس و بزرگوار بود شنیدم از علامه نسابه ابوالمعالی سید شهاب الدین نجفی مرعشی که می فرمودند یکی از همسایگان اشرافی ایشان اهل لهو و لعب بود و پیوسته مانند مترفین این عصر از منزلش ساز و آواز موسیقی بلند بود.

پس آن مرحوم باو تذکر داده و موعظه می کند آن بیچار غافل متنبه نمی شود بلکه سید را استهزاء و مسخره می کند و چون آن مرحوم از بینی صحبت می کرد او تقلید سید را در می آورد پس همان آن مبتلا می شود و همانگونه از بینی حرف می زند و بعد از مدت کوتاهی هم میمیرد پس مردم حساب خود را کرده و به سید احترام گذارده و بیش از پیش او را تکریم و تعظیم می نمایند (آری با آل علی هر که در افتاد