اختران فروزان ری و طهران، یا، تذکره المقابر فی احوال المفاخر صفحه 307

ص:310

ولی الله اعظم ارواحنا له الفداء و حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام و الصلوه مورد ارادت و علاقه بسیاری از مردم ری و طهران گردید و و اقعا وی از منتظرین حقیقی و واقعی ظهور آن حضرت بود و شمشیری هم تهیه و آماده داشت و به همین حال انتظار هم از دنیا رفت و این نگارنده کمتر کسی را به پایه عشق و علاقه او به ظهور آن حضرت یافتم حالات فوق العاده داشت و برای او مکاشفات و منامات عجیبه ای بود که شرح اجمالی از آن خود باعث اطاله و در خور کتابی جداست.

امام علی و ویرانی سقاخانه

این قضیه به خاطر بسیاری از اصناف و کسبه بازار مردم شهر ری است که زمان رضاخان سال 1318 شمسی مرآت وزیر فرهنگ آن روز از طرف دولت دستور داده بود که سقاخانه گنبد طلائی صحن مقدس حضرت عبدالعظیم علیه السلام که اکنون در باغچه علیجانست خراب کنند و گنبد طلایی زیبای آنرا کماکان بموزه دربار ببرند.

چنانچه در گذشته هم ایراد کردم عمله جات باتفاق پاسبان ها و مامورین آمدند برای خراب کردن آن پس بعضی بمرحوم امامعلی خبر دادند با شتاب آمد و جلوی کلنگ عمله ها را که می خواستند شروع بخرابی سقاخانه کنند گرفت و فریاد کرد بخدا قسم و به آقایم ابوالفضل قسم که اگر کسی کلنگی بسقاخانه که بنام آقای من ابوالفضل العباس است بزند کلنگ را بر او میکوبم مامورین و پلیس ها آمدند و هر چه باو گفتند دستور است گفت هر که دستور داده غلط کرده من زنده باشم و ببینم سقاخانه آقایم را خراب می کنند من این زندگی را نمی خواهم آخر دیدند حریف نمی شوند متحیر بودند چکنند او را جلب به کلانتری کنند زندان ببرند یا او را بزنند و بسیاری از مردم جمع شده و ناظر مبارزات آن مرحوم بودند که ناگهان از طرف دربار یا مرآت دستور داده شد که از خراب کردن سقاخانه خودداری کنید و فعلا دست نزنید پس آن مرحوم سقاخانه را بوسیده و پی کار خود رفت و مردم هم