اختران فروزان ری و طهران، یا، تذکره المقابر فی احوال المفاخر صفحه 308

ص:311

پراکنده شدند. این یکی از خاطراتی است که از آن مرحوم دیده و نقل کردم و ده ها خاطره دیگر دارم که مجال ایراد آن نیست. ایشان سرانجام در ماه رمضان 1364 ق با اشاره ایکه قبلا بمرگ خود نموده بود در بیمارستان فیروزابادی درگذشت و در این قبرستان نزدیک و کنار راه امین آباد مدفون گردید.

(برادر نگارنده) در نزدیکی قبر این پیر روشن ضمیر قبر مرحوم میرزا غلامحسین برادر بزرگ پدری این حقیر است که پس از مراجعتم از عتبات عالیات در سال 1362ق ماه رجب بدیدنم آمد و گفت داداش چه سوغات آورده ای گفتم مهر و تسبیح تربت گفت دیگه چه گفتم خرمای کربلا گفت برای مادر گفتم کفنی خواسته بود برایش آوردم گفت آنرا به من بده گفتم آن در دست مادر و مال او و اختیارش با اوست گفت مادر این کفن را بمن بده گفت اولا خودت میروی کربلا و می آوری و ثانیا فعلا در دست من نیست در منزل قم گذارده ام گفت مادر من به کربلا نمیروم که کفن بیاورم این را گفت و پس از چند دقیقه خداحافظی کرد و رفت و فردای آن شب هم در سن 35 سالگی از دنیا رفت و در این قبرستان مدفون گردید.

دو برادران

در قسمت بالای قبرستان مزبور قبرستان کهنه و قدیمی سه دخترانست که در آن دو بقعه ساده قرار دارد.

1-بقعه نزدیک راه باغات که در حال حاضر تبدیل به منازل شده و متعلق به دو امامزاده بنام قاسم و علی منسوب به حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام است.

و چنانچه بر سنگ بالای درب مقبره و حرم آنها مذکور است قاسم و علی ابنی جعفر ابن ابیطالب بن حسین بن موسی بن محمد بن هارون بن زید بن امام حسن مجتبی علیه السلام.

نگارنده گوید: در این نسب نظر است زیرا اولا حضرت زین بن الحسن که جد سوم حضرت عبدالعظیم علیه السلام است و بزید السبط معروفست فرزندی بلا