اختران فروزان ری و طهران، یا، تذکره المقابر فی احوال المفاخر صفحه 330

ص:333

است.

غزل ذیل را در مدح مولای زمان حضرت ولی عصر علیه السلام سروده است

دارم امید شب تیره به پایان آید***از افق باز برون مهر درخشان آید

بگذرد شام فراق و برسد صبح وصال***باز در پیکر دل سوختگان جان آید

بوستان سبز شود در اثر گریه ابر***غنچه لب خنده زنان زیب گلستان آید

بانگ زاغ و زغن از دشت و دمن تار شود*** باز در صحن چمن مرغ خوش الحان آید

محو نابود شود لشگر کفار تمام*** شهسوار دو جهان باز بجولان آید

ملک کون و مکان ملک جهان را گیرد*** رایت فتح و ظفر در کف سلطان آید

جانشین حسد و حقد شود مهر و وفا*** اهرمن دور شود مظهر یزدان آید

دور بیدادگری یکسره گردد سپری*** صاحب امر عدالت پی احسان آید

از پس پرده غیبت بدر آید (قائم)***خاتم ملک بانگشت سلیمان آید

والی ملک و لاخسرو محمود خصال *** آیت رحمت حق هادی دوران اید

مقدس نوری

حاج شیخ محمدهادی معروف به مقدس نوری از علماء اجلاء و مدرسین و بزرگوار و اتقیاء و صلحاء و ابراز زمان بوده و در طهران بوظایف شرعی از تدریس و ترویج و اقامه جماعت اشتغال داشت و به طاعات نوافل مخصوص تهجد و نماز شب معتاد و مراقب بود و با زبان حال بعد از مرگش میسرود:

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند***و اندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند

چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی*** آن شب قدر که این تازه براتم دادند.

در شب 25 ماه رجب سال 1353 قمری که مصادف با شب شهادت حضرت موسی بن جعفر علیهما السلام هفتمین امام مظلوم مسموم ما بود در موقع تهجد و نماز شب بحق و اصل و در پشت سر امامزاده عبدالله علیه السلام نزدیک بقعه