اختران فروزان ری و طهران، یا، تذکره المقابر فی احوال المفاخر صفحه 337

ص:340

برخی از علاقمندان آن مرحوم در رثاء فقدانش سروده اند:

باز گلچین از ریاض دین گل دیگر گرفت***زین ربودن گل فروغ از مسجد و منبر گرفت

تافت غواص اجل عمری در اقیانوس علم***تا که از عمان طهران این گران گوهر گرفت

افتابی منکسف شد در لحد از چرخ دین*** کافتاب از خاک در گاهش سر و افسر گرفت

شد شکسته رکن دین با مرگ این مرد خدا*** آنکه رونق ز اهتمامش شرع پیغمبر گرفت

آیت الله دیزجی مهر سپهر علم و دین*** آنکه فلک شرع از احکام او لنگر گرفت

آیت الله دیزجی بود عالم علم و عمل*** نیست ابراهیم هر کس جای در آذر گرفت

بابش ابراهیم نام نیک اسمعیل را*** بهر فرزندی چنین از خالق اکبر گرفت

آری اسماعیل ما این مظهر تقوا و دین*** در فنون علم و دانش گوی از رهبر گرفت

رفت چون هفتاد و پنج از عمر این مرد شریف*** گفت باید رفت خود از این جهان یکسر گرفت

سال شمسی روز مولود علی ماه رجب*** دعوت حق گفت لبیک و ره دیگر گرفت

با دل شاد و سر پرشور و قلبی بیقرار***رفت ساغر را ز حیدر ساقی کوثر گرفت

من ندارم آن زبان تا عرض سازم تسلیت ***کاین مصیبت عقلم از روحم از پیکر گرفت

دیزجی

حاج شیخ عبدالحسین دیزجی فرزند عالم زاهد آقا شیخ ابوالقاسم از علمای و فضلاء تهران و اصلا اهل دیزج زنجان و همشهری مرحوم دیزجی سابق الذکر و از اصدقاء و اقرباء و خویشاوندان آن مرحوم بوده عالمی بود در کمال متانت و دانشمندی با مناعت که در تهران اقامت داشت و به وظایف شرعی اشتغال داشت تا در روز پنجشنبه ماه شوال المکرم 1383 قمری وفات نمود و در مقبره مرحوم دیزجی بخاک سپرده شد.