اختران فروزان ری و طهران، یا، تذکره المقابر فی احوال المفاخر صفحه 342

ص:345

بدن آن سالم و چنان به نظر می آید که تازه از حمام بیرون آمده و به گفته صاحب کتاب جنه النعیم در اول صفحه 512 کتاب مزبورش جز محاسن شریفش که به سینه اش ریخته بود هیچ یک از اعضاء بدنش تغییر نکرده و به مضمون دو حدیث شریف: 1-بدن العالم لا یبلی بدن عالم دین پوسیده نمی شود 2-ان الارض لا تغیر اجساد الصالحین بیگمان که زمین اجساد بندگان شایسته خدا را تغییر نمی دهد و دگرگون نمی سازد بدن سالم بود.

پس در اطراف سرداب نگاه می کنند که بینند صاحب بدن کیست متوجه می شوند که لوح و سنگ قبری در آنجاست که روی آن نوشته است:

هذا المرقد العالم الکامل المحدث ثقه المحدثین صدوق الطایفه ابوجعفر محمد بن علی بن حسین بن موسی ابن بابویه قمی.

علامه مرعشی رحمه الله علیه فرمودند مرحوم والدم علامه نسابه میرزا سیدمحمود مرعشی می فرمودند من دست او را بوسیدم و دیدم که پس از نهصد سال تقریبا مردن و دفن شدن دستش بسیار نرم و لطیف و حتی خاطرم هست که ناخن یکی را گرفته و ناخن دیگری را نگرفته بود پس احتمان دادند چون بسیار متعبد بوده بعمل کردن به احادیث اهل بیت علیهم السلام که فرموده اند مستحب است روز پنجشنبه و روز جمعه ناخن گرفتن و آن بزرگوار یک دست را روز پنجشنبه ناخنش را میگرفت و ناخن دیگری را برای روز جمعه می گذارد روز پنجشنبه ناخن یک دست را گرفته و به جمعه نرسیده که ناخن دیگری را بگیرد یا ممکن است در بین گرفتن ناخنها اجلش رسیده و نتوانسته تا آخر برساند و العلم عندالله.

تولد صدوق بدعاء ولی الله اعظم ارواحنا فداه

نجاشی در شرح احوال علی بن بابویه پدر شیخ صدوق رحمه الله علیه می نگارد که آن جناب در عراق خدمت شیخ ابوالقاسم حسین بن روح رضی الله عنه وکیل و نایب خاص سوم امام عصر ارواحنا فداه رسید و به توسط او عریضه ای نوشت