اختران فروزان ری و طهران، یا، تذکره المقابر فی احوال المفاخر صفحه 399

ص:402

بزیارت و توسل باین بزرگوار و نیز از مرحوم عالم ربانی حاج ملامحمد اندرمانی ساکن طهران و متوفی در آن چنین منقولست.

این مولف حقیر کرارا از مرحوم مجاهد فی سبیل الله عالم سالک و الآمر بالمعروف و الناهی عن المنکر مجسمه ورع و زهد و تقوی حاج شیخ محمدتقی بافقی یزدی شنیدم که امر می فرمودند بدوستانشان برفتن بانجا و زیارت آن جناب و نیز خود نگارنده را که افتخار ارادت بایشان داشتم توصیه بمداومت زیارت آن جناب می نمودند.

کرامت آن حضرت درباره این نویسنده

در سال 1367 قمری که دولت سعودی پس از هفت سال تعطیل حج برای شهادت حاج ابوطالب اردکانی یزدی حاضر شده بود که جبران کند آن حادثه را و حجاج ایرانی مشرف شوند و طالبین هم بسیار بودند شوق مفرطی برای تشرف بحج و زیارت کعبه معظمه داشتم در حالی که هیچ گونه وسیله هم از هزینه حج و گذرنامه و غیره هم نداشتم.

پس با چند تن از دوستان روحانی در شب پنجشنبه از اوائل ذی قعده 1367 ق بزیارت آن بزرگوار رفته و ملتجی بانحضرت شده و تا به صبح در حرم در کنار قبر شریفش بیتوته نموده و چون آن شب آن محیط خالی از اغیار بود بعد از نیمه شب تا طلوع فجر را توسل پیدا کرده گاهی به سینه زدن و گاهی به تضرع و گریستن از آن حضرت خواستار حاجت شدیم.

و این نگارنده در آن شب حاجتی جز فراهم شدن وسیله حج و توفیق زیارت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و ائمه بقیع علیهم السلام و زیارت سایر مشاهد مشرفه را نداشتم و ضمنا درد پائی داشتم که دکتر علوی جراح معروف بیمارستان فیروزآبادی می خواست پایم را قطع کند و می گفت جز بریدن چاره ای ندارد زیرا پی پایت سیاه شده پایت باید جراحی شود و 70 درصد از ساق بریده می شود و سی درصد