اختران فروزان ری و طهران، یا، تذکره المقابر فی احوال المفاخر صفحه 440

ص:443

عبدالله بن حسین بن جعفر بن حسن بن حسن بن علی ابیطالب علیهم السلام.

و فرزندان او را دو تن شماره کرده است.

1-ابوالقاسم عبدالله معروف بامیر کا ملقب باطیب

2-ابوطالب عبیدالله ملقب بطره و مادرشاه اهل ری از غیر هاشمیان بوده و از کتاب مشجره پنج پسر دیگر برای او بنام های زیر یاد نموده است.

1-احمد امیر 2-زید 3-ابواطالب محمد 4-ابواحمد محمد 5-ابوهاشم محمد در ری می باشند. پس در اینجا زید نامی را ذکر کرده است ولی نسب او را منتهی بکسی ننموده و شاید از فرزندان ابوالحسن علی بن حسین مذکور باشد. و محتمل است این بزرگوار جناب ابوالقاسم زید بن قاسم بن حسن بن زید ابن امام حسن مجتبی علیه السلام باشد.

و اگر او دیگری باشد متهی بجناب حسن مثنی می شود باز حسنی است. منقله گوید: از اولاد زید حسنی در ری جناب ابوالحسن علی اصغر بن حسن بن عیسی بن محمد بن زیاد یاد شده است حسن امیر هم که جد دوم حضرت عبدالعظیم است فرزندی بنام ابوطاهر زید داشته است که عموی پدر آنجنابست. و شیخ نسابه ابونصر بخاری حکایت عجیبی از وی نقل نموده است و از مضامین عبارات بعضی از علماء انساب ظاهر می شود که این امامزاده همان ابوطاهر زید بن حسن الامیر بن زید بن امام حسن مجتبی سبط شهید علیه السلام است. ای حال بظن قوی این بزرگوار از اولاد مع الواسطه حضرت مجتبی علیه السلام و دارای مقامات و کرامات و آثار بسیار می باشد و از قرن های گذشته مورد توجه غالب مردم ری و تهران بوده و بعضی از کرامت ها را از آن بزرگوار نقل کرده اند و سلاطین و امراء هم به آن توجهی مخصوص داشته اند و در مسجدی که در جنب مزار او و متصل به بازار است همیشه نماز جماعت در ظهر و عصر و مغرب و عشا برقرار و مجالس تبلیغ و ترویج دائر بوده است و امام راتب آنرا نسبت به آن حضرت داده و امامزاده زیدی می خوانند و از آنهاست دانشمند زاهد و سالک الی الله حاج شیخ ابراهیم امامزاده زیدی.