اختران فروزان ری و طهران، یا، تذکره المقابر فی احوال المفاخر صفحه 458

ص:461

نیست زیرا مشهور قبر او را در حایر و رواق شریف حسینی می دانند و شیرازی ها هم در شیراز در حرم سید محمد عابد که در صحن شاه چراغ حضرت احمد بن موسی علیهما السلام پشت سر سید محمد می دانند.

پس این بزرگوار کیست بنابر گفته و نقل ابواسمعیل ابراهیم بن عبدالله نسابه در کتاب منتقله که قریب العهد بمهاجرت امامزادگان بوده است ایشان را حسنی و از عموزادگان حضرت عبدالعظیم علیه السلام می داند.

و نظر نگارنده این است که غالب امامزادگان ری حسنی هستند و علت مهاجرت ایشان هم بری همانا بودن حضرت عبدالعظیم علیه لاسلام است که از سادات عظیم الشان و مفاخر و مشاهیر بنی الحسن در ری بوده است می باشد و همین موجب هجرت آنها به ری شده که در سایه آن بزرگوار زندگی کنند و یا به رهبری و راهنمائی او جمعیتی تشکیل دهند و بعد از وفات آن حضرت ناچار همه متفرق و پراکنده شده و هر کسی بیک گوشه ای پناه برده و مختفیا زندگی نموده تا از دنیا رفته و یا بدست نواصب و امویها و عثمانی ها که معاند علویها بودند مسموم و شهید شدند و از آنهاست همین امامزاده جلیل القدر که باین قریه آمده و در اینجا وفات و یا شهید شده و از دنیا رفته است.

نسب امامزاده ابراهیم پس قلعه

جناب ابراهیم الوردی بن ابی عبدالله محمد بن عبیدالله الامیر بن عبدالله بن الحسن بن جعفر بن الحسن بن الحسن المجتبی علیه السلام و این بزرگوار بشش واسطه به حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام می رسد.