اختران فروزان ری و طهران، یا، تذکره المقابر فی احوال المفاخر صفحه 525

ص:528

1- نگارنده گوید: کرج در آن زمان از املاک ابودلف قاسم بن عیسی عجلی وزیر دارائی مامون عباسی وبد او تابستان ها برای هواخوری بکرج می آمد و در زمستان در بغداد به سر می برد و میگفت: و انی امرو کسروی الفعال***اصیف العراق و اشتو الجبال من مانند کسری هستم که زمستان به عراق میروم و در تابستان بکوه پایه کرج میایم و شاعری در هجو و ذم ابودلف گفته: ذرینی اجوب الارض فی طب العلی***فما الکرج الدنیا ولا الناس قاسم مرا واگذار کنید که برای رسیدن به مقام بلندی سیری در زمین کنم زیرا دنیا فقط کرج و مردم هم تنها قاسم بن عیسی نیست.

گفت برای محمد بن ادریس شافعی امام شافعیه دوستی بود پس از او خبری باو رسید که او را با این ابیات نکوهش و سرزنش نمود.

اذهب فانک من ودادی طالق***لاطالق متی طلاق البین

برو که تو از دوستی من رها و خلاصی و طلاق از من طلاق بینونت و جدائی نیست.

فان ارعویت فانها تطلیقه***و یقم ودک لی علی ثتین

پس اگر مراعات کردی و خود را اصلاح نمودی که آن یک طلاق بیش نیست دوستی تو برای من دو طلاق دیگر باقی دارد که برای همیشه جدایی و بینویت شود.

و ان اعوجت شفعتها بمثالها***فیکون تطلیقتین فی قرئیین

و اگر از اعوجاج و انحرافت اصلاح نشدی جفت کردی آنرا بمانند آن پس دو طلاق در دو قرء خواهد بود.

و ان الثلاث اتتک منی بته***لم یغن عنک شفاعه الثقلین

و هرگاه سه طلاق از من بتو واقع شد اگر جن و انس وساطت و شفاعت کنند سودی برای تو نخواهد داشت دیگر ترا نخواهم پذیرفت.

-28

ابوجعفر رازی

احمد بن محمد بن دراج مکنی به ابوجعفر اصلا اهل ری و از رجال و محدثین آن سامان می باشد از حسن بن عرفه و ابی یحیی محمد بن سعید بن غالب ضریر عطار روایت کرده و ابو حفص بن شاهین و عبدالله بن احمد بن عبدالله تمار (خرما فروش) از او روایت نموده اند.