اختران فروزان ری و طهران، یا، تذکره المقابر فی احوال المفاخر صفحه 55

ص:57

به حضرت امامزاده حمزه می باشد.

داستان سیدمهدی قزوینی

محدث قمی در کتاب منتهی الآمال می گوید که نقل فرمود سید سنه و حبر معتمد زبده العلماء و قدوه الاولیاء میرزاصالح خلف ارشد سیدالمحققین و نور مصباح المتهجدین وحید عصره آقاسیدمهدی قزوینی طاب ثراه از والد ماجدش. فرمود: خبر داد والد ماجدم که ملازمت داشتم به بیرون رفتن بسوی جزیره که در جنوب حله است و بین دجله و فرات می باشد جهت ارشاد و هدایت عشیره های بنی زبید بسوی مذهب و همه ایشان بمذهب اهل سنت بودند و به برکت هدایت والد قدس سره همه برگشتند بسوی مذهب امامیه ابدهم الله و بهمان نحو باقی هستند تاکنون و ایشان زیاده از ده هزار نفرند.

فرمود در جزیره مزاریست معروف به قبر حمزه بن موسی الکاظم علیه السلام و مردم او زیارت می کنند و برای او کرامات بسیار نقل می کنندو حول آن قریه ایست مشتمل بر صد خانوار تقریبا پس من میرفتم بجزیره و از آنجا عبور می کردم و آنرا زیارت نمی نمودم. چون نزد من بصحت رسیده بود که حضرت حمزه فرزند موسی بن جعفر علیه السلام در شهر ری در جوار عبدالعظیم حسنی مدفونست.

پس یک دفعه حسب عادت بیرون رفتم و در نزد اهل آن قریه مهمان بودم. و اهل آن قریه از من خواستند که زیارت کنم مرقد مذکور را و من امتناع کردم و گفتم بایشان که من مزاری را که نمی شناسم زیارت نمی کنم و به جهت اعراض من از زیارت آن مزار رغبت مردم بآنجا کم شد آنگاه از نزد ایشان حرکت کردم و شب را در قریه مزیدیه ماندم د رخانه بعضی از سادات آنجا و چون سحر شد برخاستم برای نافله شب و چون نافله شب را خواندم نشستم بانتظار طلوع فجر که ناگاه وارد شد بر من سیدی که می شناختم او را به صلاح و تقوا که از سادات آن قریه بود و سلام کرد