اختران فروزان ری و طهران، یا، تذکره المقابر فی احوال المفاخر صفحه 56

ص:58

و نشست و گفت یا مولانا دیروز مهمان اهل قریه حمزه شدی و او را زیارت نکردی گفتم آری فرمود چرا گفتم: من زیارت نمی کنم کسی را که نمی شناسم و اعتقاد من این است که حمزه فرزند حضرت امام کاظم علیه السلام در ری مدفونست. فرمود: (رب شهره لا اصل لها) بسا چیزهاست که شهرت یافته و لیکن اصلی ندارد. این قبر حمزه فرزند موسی کاظم علیه السلام نیست هر چند چنین مشهور است بلکه این قبر ابویعلی حمزه بن قاسم علوی عباسی از فرزندان حضرت ابی الفضل عباس است او یکی از علماء اجازه و اهل حدیث و علماء علم رجال او را در کتب خود یاد و ثنا کرده و بعلم و ورع ستوده اند.

پس در خاطر خود گفتم این از عوام ساداتست و از اهل علم و اطلاع بر علم رجال و حدیث نیست و شاید این کلام را از بعضی از علماء آموخته است. پس برخاستم بجهت مراقبت و اطلاع از طلوع فجر و آن سید هم برخاست و رفت و من غفلت کردم که از او بپرسم این مطلب را از چه کسی فرا گرفته ای. و چون صبح شد و نماز صبح را خواندم و نشستم برای تعقیب نماز صبح تا آنکه آفتاب طلوع کردو با من جمله از کتب رجالی بود پس آنها را مطالعه کردم دیدم بیان سید درست است. این بزرگوار ابویعلی حمزه بن قاسم علویست.

پس اهل قریه بدیدن من آمدند سیدی شبیه سید یاد شده در میان آنها بود پس از او تشکر کردم که سحر پیش من آمدی و مرا از قبر جناب حمزه بن قاسم علوی خبر دادی بگو ببینم این مطلب را از کجا گفتی و از چه کسی شنیدی.

پس سید گفت بخدا قسم من پیش از این ساعت نزد شما نیامدم و من شب گذشته در بیرون قریه بودم (در جائیکه نام آنرا برد) و شنیدم شما آمده اید. پس امروز مشرف شدم به زیارت شما پس باهل قریه گفتم لازم شد که برگردم و جناب حمزه را زیارت کنم و من شکی ندارم در اینکه آن شخص که سحر تشریف آورد حضرت صاحب الامر عجل الله فرجه الشریف بوده است پس از این داستان که آن حضرت نفی نکردند بودن حضرت حمزه بن موسی علیهما السلام را در ری اثبات مطلب معهود می شود که این بزرگوار فرزند موسی بن جعفر علیهما السلام