اختران فروزان ری و طهران، یا، تذکره المقابر فی احوال المفاخر صفحه 83

ص:85

پرچم عدل بزن منتظرین را دریاب*** ظلم بی حد ز امیران باسیران آمد

ز انتظار تو شها مضطر و بیچاره شدیم*** خاطر جمع ز هجر تو پریشان آمد

ادباء مجلس جشن تو فراهم کردند ***(کنی) آگه شد و مداح و ثناخوان آمد

حایری

حاج شیخ عباس فرزند حاج ملا حاجی طهرانی عالمی جلیل و فقیهی باتقوا بود در سال 1298 قمری در تهران متولد و با اینکه والدش از اخیار و تجار بود وی علاقه تامی بعلم و دانش و علماء و دانشمندان داشت.

پس با تشویق پدرش داخل مدرسه مروی شد و مقدمات و ادبیات را در آنجا فرا گرفت و با داشتن استعداد ذاتی در مدت کوتاهی در میان اقران خود مشار بالبنان گردید. پس بنجف اشرف مهاجرت نمود و از محضر میرزامحمدتقی شیرازی و حاج سیداسمعیل صدر و حاج سیدمحمد فیروزآبادی و آقای سیدحسن صدر و آقای ضیاء الدین عراقی استفاده نمود تا به مدارج عالیه اجتهاد رسیده و بدریافت اجازات نائل گردید.

سپس بایران مراجعت و چندی در قم اقامت و با مرحوم آیه الله حایری یزدی همکاری و تشریک مساعی نموده و هم اقامه جماعت بجای آیه الله حایری در نبودن ایشان و تدریس نموده د رحوزه علمیه تا آنکه جماعتی از مردم طهران ایشان را با اصرار زیاد به تهران برده و در آنجا مشغول به تلیغ احکام و ترویج دین و وظایف شرعی گردیده و شبهای شنبه را در حرم حضرت عبدالعظیم حسنی علیه