اختران فروزان ری و طهران، یا، تذکره المقابر فی احوال المفاخر صفحه 91

ص:93

مرحوم ملاعبدالعلی تا حدود پنج سال تحصیل ابتدائی و صرف و نحو نموده و در سن 11 سالگی با مرحوم پدرش به تهران آمده و در مدرسه ملاآقا رضا از مرحوم ملاعلی دماوندی منطق و معانی بیان و غیره آموخته و حکمت را نزد ملا ابراهیم حکیم سبزواری و نیز مرحوم آقاعلی حکیم مدرس فرا گرفته و فقه و اصول استدلالی را از مرحوم ملا محمدرضا مجتهد سبزواری و میرزا نصرالله مجتهد و ملا عبدالله مجتهد کاشانی مدرس مدرسه خان مروی استفاده کرده و چند سالی هم در سامری از محضر مرحوم آیت الله العظمی میرزا محمدحسن شیرازی استفاده فقه و اصول نموده و پس از آن به مشهد رضوی رحل اقامت انداخته و مسافرت هایی از راه عشق آباد به قفقاز و اسلامبول و از آنجا به مکه نموده و در آخر هم در طهران ساکن شده و محسود بعضی از ابناء نوع خود واقع و متهم به بعضی از انحرافات گردیده و چون طرفدار مشروطیت بود چندی از طرف محمدعلی شاه پسرعمویش به زندان افتاده و پس از استخلاص در تاریخ 1334 قمری از دنیا رفته و در این مکان مدفون گردیده است. از آثار نفیس او دیوان نفیس اشعار اوست که ترجمه مفصل خود را در اول آن مرقوم داشته است.

-1

در مدح مولای متقیان علی علیه السلام گوید

برو در پناه علی شاه مردان***فهل غیره فی الدواهی معول

علی قلب عالم علی روح آدم***علی نفس خاتم علی شخص اول

علی اسم اعظم علی سر مبهم*** علی نور اقدم علی فرد اکمل