آیین برنامه سازی سیر و سلوک در قرآن صفحه 114

رجوع به اهل خُبره یا معرفی استاد شناخت و در محضر او استفاضه و استضائه کرد.(1)

این حقیر در رساله­ای جداگانه، مسئله پیر راه و ضرورتِ داشتن استاد، نسبت­شناسی استاد و شاگرد و آسیب­های نظری و عملی را که در این زمینه وجود دارد، کوتاه بررسی کرده­ام.(2)

پس به تعبیر پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله : «الرّفیق ثم السّفر.»(3) در سفر معنوی، وجود یک راهنمای کامل و پخته، ضرورت عقلی و سلوکی است و مرحوم مولی عبدالصمد همدانی در بحرالمعارف(4) و ملامحسن فیض کاشانی در رساله زادالسالک(5) و...، ضرورت، ویژگی­ها، شرایط مرید و مراد و... را به خوبی بررسی کرده­اند.

7. دوستان سلوکی

7. دوستان سلوکی

یکی از شرایط سیر و سلوکِ قرآنی، داشتن دوستانی است که از معرفت و بصیرت قرآنی و معنویت و عرفان وحیانی برخوردار و هم نشینانی باصفا و باوفا باشند. وجود چنین یاران خراباتی و هواداران کوی حق و یک­رنگان و اصحاب میخانه و میکده، می­تواند نقش بسزای سلوکی _ معنوی در طی طریق الهی و پیمایش مقامات معنوی داشته باشد. کسانی که اهل تهذیب روح و تزکیه جان هستند، مصداق «یاد خدا» و «یاد معاد» هستند و مصاحبت و معاشرت با آنان، بر دانش انسان می­افزاید و قول و فعل آنها، متذکر سالک و حرارت­بخش و حرکت­آفرین است. ایشان از صراحت و صداقت همراه با ادب

1- نک: رساله لب­الباب، ص 135؛ رساله سیر و سلوک منسوب به بحرالعلوم، صص 124 - 164.
2- نک: صحیفه عرفان دفتر دوم، طائر قدس.
3- فقیه، ج 2، ص 182.
4- نک: عبدالصمد همدانی، بحرالمعارف، تحقیق و ترجمه: حسین استاد ولی، ج 1، صص 339-389.
5- نک: ده رساله، رساله زادالسالک، صص 80 - 85.