آیین برنامه سازی سیر و سلوک در قرآن صفحه 164

الْإِقَامَهِ فِیهِ وَ حَقَّقَتِ الْقِیامَهُ عَلَیهِمْ عِدَاتِهَا فَکشَفُوا غِطَاءَ ذَلِک لِأَهْلِ الدُّنْیا حَتَّی کأَنَّهُمْ یرَوْنَ مَا لاَ یرَی النَّاسُ وَ یسْمَعُونَ مَا لاَ یسْمَعُونَ فَلَوْ مَثَّلْتَهُمْ لِعَقْلِک فِی مَقَاوِمِهِمُ الَْمحْمُودَهِ وَ مَجَالِسِهِمُ الْمَشْهُودَهِ وَ قَدْ نَشَرُوا دَوَاوِینَ أَعْمَالِهِمْ وَ فَرَغُوا لُِمحَاسَبَهِ أَنْفُسِهِمْ عَلَی کلِّ صَغِیرَهٍ وَ کبِیرَهٍ أُمِرُوا بِهَا فَقَصَّرُوا عَنْهَا أَوْ نُهُوا عَنْهَا فَفَرَّطُوا فیهَا وَ حَمَّلُوا ثِقَلَ أَوْزَاِرِهمْ ظُهُورَهُمْ فَضَعُفُوا عَنِ الاِسْتِقْلاَلِ بِهَا فَنَشَجُوا نَشِیجاً وَ تَجَاوَبُوا نَحِیباً یعِجُّونَ إِلَی رَبِّهِمْ مِنْ مَقَامِ نَدَمٍ وَ اعْتِرَافٍ لَرَأَیتَ أَعْلاَمَ هُدًی وَ مَصَابِیحَ دُجًی قَدْ حَفَّتْ بِهِمُ الْمَلاَئِکهُ وَ تَنَزَّلَتْ عَلَیهِمُ السَّکینَهُ وَ فُتِحَتْ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَ أُعِدَّتْ لَهُمْ مَقَاعِدُ الْکرَامَاتِ فِی مَقْعَدٍ اطَّلَعَ اللَّهُ عَلَیهِمْ فِیهِ فَرَضِی سَعْیهُمْ وَ حَمِدَ مَقَامَهُمْ یتَنَسَّمُونَ بِدُعَائِهِ رَوْحَ التَّجَاوُزِ رَهَائِنُ فَاقَهٍ إِلَی فَضْلِهِ وَ أُسَارَی ذِلَّهٍ لِعَظَمَتِهِ جَرَحَ طُولُ الْأَسَی قُلُوبَهُمْ وَ طُولُ الْبُکاءِ عُیونَهُمْ لِکلِّ بَابِ رَغْبَهٍ الی الله مِنْهُمْ یدٌ قَارِعَهٌ یسْأَلُونَ مَنْ لاَ تَضِیقُ لَدَیهِ الْمَنَادِحُ وَ لاَ یخِیبُ عَلَیهِ الرَّاغِبُونَ فَحَاسِبْ نَفْسَک لِنَفْسِک فَإِنَّ غَیرَهَا مِنَ الْأَنْفُسِ لَهَا حَسِیبٌ غَیرُک (1).

2. ارزش یاد خدا

2. ارزش یاد خدا

همانا خدای سبحان، یاد خود را روشنی­بخش دل­ها قرارداد تا گوش، پس از ناشنوایی بشنود و چشم، پس از کم­نوری بنگرد و انسان پس از دشمنی، رام گردد. خداوند که نعمت­های او گران قدر است، در دوره­های گوناگون روزگار و در دوران جدایی از رسالت، «تا آمدن پیامبری پس از پیامبر دیگر»، بندگانی داشت که با آنان در گوش جانشان زمزمه می­کرد و در درون عقلشان با آنان سخن می­گفت. آنان چراغ هدایت را با نور بیداری، در گوش­ها و دیده­ها و دل­ها برمی­افروختند، روزهای خدایی را به یاد می­آوردند و مردم را