بررسی و نقد دیدگاه و روش بنت الشاطی در عدم ترادف در قرآن کریم صفحه 22

1- اعجاز بیانی، مقدمه مولف صص 16 و 17-

2-8 ترجمه ی الأعجاز البیانی

اشاره

عایشه بنت الشاطی مؤلف کتاب « الأعجاز البیانی که محققی ژرف نگر در علوم قرآنی بوده است کتاب خود را به جامعه ی علوم قرآنی هدیه کرده و در دنیای تحقیقات علوم قرآنی قدم هایی را برداشت که می تواند الگوی برای دانش پژوهان باشد.

ترجمه ی کتاب الأعجاز البیانی اقدام بسیار به جا و شایسته ای بود که آقای حسین صابری به آن جامه ی عمل پوشانید و راه فهم چنین کتابی را برای فارسی زبانان باز کرد.با توجه به سنگین و فاخر بودن قلم بنت الشاطی کار ترجمه ی چنین کتابی را با سختی های فراوانی روبرو می کرده است که مترجم محترم با هنرمندی و سربلندی تمام این مشکلات را پشت سر گذاشته و این متن گران مایه را به جامعه ی قرآنیِ فارسی زبانان هدیه داده است. این اثر ازشمند قابل تقدیر و تشکر فراوان است ولی با این حال مانند تمام کارهایی که می تواند مورد نقد و بررسی قرار گیرد و محاسن و معایبی برای آن گفته شود، این ترجمه نیز دور از ایراد نیست و می توان به طور قطع چنین گفت که محققین بی نیاز از اصل کتاب نیستند و ترجمه ی کتاب در بعضی موارد ناقص و دور از متن است.

برای مثال به چند محور اشاره می شود :

الف: نقص و افتادگی در ترجمه:

1- در کتاب « الأعجاز البیانی » آمده است « صیغه النعیم فتأتی فی البیان القرآنی بدلاله اسلامیه، خاصه بنعیم الآخره یطرد أیضا و لا یتخلف »(1) . ترجمه ی این عبارت در کتاب « اعجاز بیانی » چنین آمده است : « واژه « نعیم » در هر جا در قرآن کریم آمده در بردارنده ی مفهومی اسلامی و مربوط به نعمت آخرت است و این مسئله نیز عمومیت دارد »(2)