بررسی و نقد دیدگاه و روش بنت الشاطی در عدم ترادف در قرآن کریم صفحه 38

1- 4:همان صص16،15،14،13،12،11،10

1- وضع هر کلمه برای یک معنای خاص.

این الا عرابی گوید : در هر یک از دو واژه ای که عرب ها آن را ظاهراً در یک معنا به کار برده اند خصوصیتی نهفته است که در معنای مرادف آن وجود ندارد.این تفاوت دقیق گاهی برای ما آشکار و گاهی پوشیده می ماند.به عبارت دیگر حکمت در وضع کلمات اقتضا می کند که هر واژه ای برای یک معنا وضع می شود. بنت الشاطی نیز که از مخالفان سر سخت وجود ترادف در قرآن کریم است،معتقد است که به خصوص در قرآن کریم هر واژه ای حامل بار معنایی خاص خود است که هیچ واژۀ دیگری نمی تواند به طور کامل جایگزین آن شود. (1)

2- ارائه تعریف خاص از ترادف .

منکران ترادف با افزودن قیودی به تعریف ترادف، حوزه هایی از الفاظ مترادف را استثنا کرده و از مقوله ترادف خارج دانسته اند.

ابن درستویه بر این باور است که اگر دو کلمه متعلق به دو زبان باشد ترادف آنها مانعی ندارد. بنت الشاطی نیز تعلق دو واژه به دو زبان یا دو لهجه را از مقوله ی ترادف استثنا کرده و وجود این گونه از مترادفات را در قرآن کریم می پذیرد وآن را خللی در اعجاز بیانی قرآن نمی شناسد.(2)

منجَّد نیز با افزودن قیود متعددی به تعریف ترادف، عملاً ترادف کلماتی مانند(حمد و شکر)که نتیجه

تطوّردلالی است،و(جدث وجدف)که نتیجه تطوّر صوتی است،و(سیف وصارم)که با دو اعتبار و دو لحاظ بر شمشیر اطلاق می شود،یعنی یکی اسم شمشیر است و دیگری صفت آن و مواردی دیگر را انکار کرده است. (3)