سیمای صالحان در قرآن صفحه 130

رَبِّ اجْعَلْنی مُقیمَ الصَّلاهِ و مِن ذُرّیّتی. (ابراهیم: 40)

پروردگارا! مرا برپادارنده نماز قرار ده و از فرزندان من نیز.

به دلیل ایمان و یکتاپرستی و اخلاص و توکل و توجه ابراهیم به خانواده و مردم بود که خداوند، وی را به تنهایی، یک «امت»(1) و الگویی نیکو برای همه مردم معرفی کرد(2) و پیروی از آیین او را نشان خردمندی دانست.(3)

د) حضرت موسی، اسوه مبارزه با استکبار

اشاره

د) حضرت موسی، اسوه مبارزه با استکبار

مهم ترین و دشوارترین مرحله دعوت موسی، رویارویی با فرعون و فرعونیان بود؛ فرعونی که نماد قدرت، کفرپیشگی و استکبار بود و مردم را به خواری می کشید. مقابله با چنین قدرتِ بزرگی در جامعه ای که به این خفت و ذلت فرعونی خوگرفته بود، آسان نبود. ازاین رو، موسی در این مأموریت دشوار، همواره از خدای خویش یاری می خواست و صادقانه بر او توکل می کرد.(4)

ماجرای درگیری موسی با یکی از قبطیان،(5) نشان می دهد که او پیش از پیامبری و در همان اوان جوانی، در برابر استبداد و استکبار می ایستاد و در این راه، پیروان و یارانی نیز داشت.(6)

فَوَجَدَ فِیهَا رَجُلَیْنِ یَقْتَتِلاَنِ هَذَا مِنْ شِیعَتِهِ وَهَذَا مِنْ عَدُوِّهِ. (قصص: 15)

پس دو مرد را با هم در [حال] زدوخورد یافت؛ یکی، از پیروان او و دیگری از دشمنانش بود.

نکات آموزنده ای که در سیره موسی علیه السلام به چشم می خورد، عبارت است از:

1- نحل: 120.
2- «قَدْ کانَتْ لَکُمْ أُسْوَهٌ حَسَنَهٌ فی إِبْراهیمَ». ممتحنه: 4 و 6.
3- «وَ مَن یرغَبُ عَن مِلّهِ إبْراهیمَ إلاّ مَن سَفِهَ نَفْسَه». بقره: 130 نک: تفسیر کبیر، ج 4، ص 80 .
4- نک: المیزان، ج 14، ص 145.
5- به طبقه حاکم و گروه فرعونیان اطلاق می شد.
6- محسن قرائتی، تفسیر نور، تهران، مرکز فرهنگی درس هایی از قرآن، 1383، چ 11، ج9، ص29.