سیمای صالحان در قرآن صفحه 133

برگزیدگی(1) که این دوره سرمشق نیکویی برای فرزندان اوست.

آدم ابوالبشر پس از خوردن از میوه درخت ممنوعه و رانده شدن از بهشت، به خطای خویش پی برد. پس خالصانه و با زاری بسیار به درگاه خدا روی آورد و توبه ای محکم و حقیقی کرد:

قَالاَ رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَکُونَنَّ مِنْ الْخَاسِرِینَ. (اعراف: 23)

گفتند: پروردگارا! ما بر خویشتن ستم کردیم و اگر بر ما نبخشایی و به ما رحم نکنی، از زیان کاران خواهیم بود.(2)

ب) ادریس، اسوه آموختن و تدریس

ب) ادریس، اسوه آموختن و تدریس

حضرت ادریس از پیامبران عهد قدیم است که بین دوره آدم و نوح می زیسته است. نام اصلی او اخنوخ بود و از اجداد حضرت نوح به شمار می رود.(3) خداوند ادریس را به راستگویی و شکیبایی می ستاید و از شایستگان می خواند.(4) در قرآن، دو بار از وی به نیکی یاد شده است:

وَاذْکُرْ فِی الْکِتَابِ إِدْرِیسَ إِنَّهُ کَانَ صِدِّیقا نَبِیّا. (مریم: 56)

در این کتاب از ادریس یاد کن که او بسیار راستگو و پیامبری [بزرگ] بود.

وَإِسْمَاعِیلَ وَإِدْرِیسَ وَذَاالْکِفْلِ کُلٌّ مِنْ الصَّابِرِینَ. (انبیاء: 85)

و اسماعیل و ادریس و ذالکفل را یاد کن که همه از صابران بودند.

بنابر روایات، آنچه در سیره آن حضرت جلوه بیشتری دارد، توجه و اهتمام وصف ناپذیر آن پیامبر گرامی به آموختن و انتقال دانش به انسان ها بوده است. او با دانش الهی خود، به آموزش خط و نگارش و دانش های دیگر پرداخت و در این عرصه بر همگان پیشی گرفت.

گفته شده است به خاطر آموزش فراوان کتاب های آسمانی و مطالعه

1- محمد خزائلی، اعلام قرآن، تهران، امیرکبیر، 1371، ص 41.
2- نک: محمد باقر مجلسی، حیاه القلوب، تهران، مؤسسه مطبوعاتی علمی، 1363، ج 1، ص 60.
3- بهاءالدین خرمشاهی، دانش نامه قرآن و قرآن پژوهی، نشر دوستان، 1381، چ 2، ج 1، ص 182.
4- نک: انبیاء: 86.