سیمای صالحان در قرآن صفحه 74

(بقره: 195)

خدای مهربان به بندگانش علاقه دارد و کسانی را هم که به آنها خدمت کنند، دوست می دارد. او با یادآوری لطف خود به بندگانش، آنان را نیز به نیکی به یکدیگر فرامی خواند و می فرماید: «أَحْسِنْ کَما أَحْسَنَ اللّهُ إِلَیْکَ؛ به مردم خوبی و احسان کن، همان گونه که خداوند به تو احسان و نیکی کرده است». (قصص: 77)

«پس باید بخشی از دل، فکر، زندگی، تلاش، اهتمام، عشق ورزیدن و دل سوزی کردن ما نسبت به دیگران باشد.»(1) گره گشایی از کار مردم، برطرف کردن غم و اندوه و مشکلات آنان، خرج مال و آبرو در این راه، واسطه خیر شدن و... عمل صالحان و عبادت مخلصان است.

یا) ایثار

یا) ایثار

«ایثار کلمه ای است زیبا [و ]فضیلتی بزرگ است، اما عملی بسیار دشوار! گذشتن از خود و مقدم داشتن دیگران شجاعتی بزرگ می طلبد؛ چه ایثار مالی، چه جانی.»(2) ازاین رو، خداوند، ایثاگران را «رستگار» می خواند:

وَ یُؤثِرُونَ عَلی أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ کانَ بِهِمْ خَصاصَهٌ... فَأُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ. (حشر: 9)

و دیگران را بر خود مقدم می دارند، هرچند خودشان را احتیاجی شدید باشد... آنان به حقیقت رستگارانند.

برادری و مسلمانی در سایه ایثار معنا می یابد. کسی که شادی خود را به قیمت اندوه دیگران به دست می آورد مسلمان نیست و آن که «راحت» خود را با «رنج» دیگران می طلبد، انسان نیست.(3)

یب) اصلاح میان مردم

یب) اصلاح میان مردم

گاه میان مردم، به دلیل اختلاف در منافع، توقع های بی جا، کوتاهی در

1- اخلاق معاشرت، ص 116.
2- اخلاق معاشرت، ص 122.
3- اخلاق معاشرت، ص 122.