سیمای صالحان در قرآن صفحه 75

انجام وظیفه، بی توجهی به حقوق یکدیگر یا تفاوت در خلق وخو، اختلاف و کدورت پدید می آید. در آموزه های اجتماعی اسلام، بی اعتنایی به این مسائل روا نیست، بلکه از مسلمانان خواسته شده است با خیرخواهی، به اصلاح میان برادران دینی خود بپردازند:

إِنَّمَا الْمُؤمِنُونَ إِخْوَهٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ. (حجرات: 10)

در حقیقت، مؤمنان با هم برادرند، پس میان برادرانتان را سازش دهید.

پیشوایان اسلام، آشتی دادن مردم را، از دادن صدقه در راه خدا بهتر و از هر عبادتی بافضیلت تر شمرده اند. حتی مقداری از بیت المال و وجوه شرعی را برای این کار منظور می داشتند.(1)

یج) وفای به عهد و پیمان

یج) وفای به عهد و پیمان

بسیاری از همکاری ها و فعالیت های گروهی، براساس اعتماد عمومی و متقابل میان افراد انجام می شود که پشتوانه این اعتماد، پای بندی به تعهدهاست. در مقابل، پیمان شکنی سبب هرج ومرج و سلب اعتماد عمومی می شود و به سست شدن زیربنای روابط اجتماعی می انجامد. خداوند، خود را «وفادارترین کس به پیمانش»(2) می خواند و به بندگانش نیز چنین سفارش می کند:

أَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ کانَ مَسْؤلاً. (اسراء: 34)

به پیمان خود وفا کنید که از پیمان پرسش خواهد شد.

حتی در حق دشمنان و کافران نیز پای بندی به پیمان، سفارش شده است.(3) بنابر آموزه های قرآنی، وفای به عهد، نشانه نیکوکاری و پارسایی

1- ابراهیم سید علوی، این گونه معاشرت کنیم، رسالت قلم، 1372، چ 9، صص 45 و 46، به نقل از: بحارالانوار، ج 76، صص 43 و 44.
2- «وَمَنْ أوْفی مِنَ اللّه ِ بِعَهْدِه». توبه: 111
3- نک: توبه: 4.