شناختنامه حضرت فاطمه معصومه علیها السلام و شهر قم صفحه 220

و شرحی مرقوم داشتند که ما آن را خلاصه نموده، با مطالب دیگری متذکر شدیم.

محدث قمی در منتهی الآمال در جلد 2، صفحه 352 گوید که:

«حضرت جواد علیه السلام را چهار پسر بود: ابوالحسن علی النقی علیه السلام ، و ابو احمد موسی مبرقع، و ابو احمد حسین و ابو موسی عمران. و مادر ایشان ام ولدی بود که او را سمانه مغربیه می گفتند. و عقب و نسل آن حضرت منحصر است از دو پسر: امام علی النقی علیه السلام، و ابو احمد موسی.»

بعد گوید:

«بالجمله موسی مبرقع جد سادات رضویه است و رشته اولادش تا به حال، بحمدالله منقطع نگشته و بسیاری از سادات نسب ایشان به او منتهی می شود و او اول کسی است که از سادات رضویه در سال 256 به قم وارد شد و پیوسته بر روی خود برقع گذاشته بود و لهذا او را موسی مبرقع گویند و چون وارد قم شد، بزرگان عرب از اهل قم، او را از قم بیرون کردند و او به کاشان رفت و چون به کاشان رسید، احمد بن عبدالعزیز بن دلف عجلی او را اکرام کرد و خلعتهای بسیار و مرکبها بدو بخشید و مقرر کرد که هر سال یک هزار مثقال طلا با یک اسب مسرج به او بدهد، لکن رؤسای عرب از اهل قم، از کرده خود پشیمان شده و به خدمتش شتافته و از او اعتذار خواسته، مکرماً به قم واردش ساختند و گرامی داشتند او را و حال موسی در قم نیکو شد؛ تا آنکه از مال خود قریه ها و مزارعی خرید. پس از آن وارد شدند بر او خواهرانش: زینب، و اُمّ محمّد، و میمونه دختران حضرت جواد الائمه علیه السلام، و پس از آنها بریهه دختر موسی آمد و تمام ایشان در قم وفات یافتند و نزد فاطمه علیها السلام، مدفون شدند... .

و جناب موسی مبرقع در شب چهارشنبه آخر دی ماه، هشت روز به آخر ربیع الآخر مانده، سال 296ق وفات نمود و امیر قم عباس بن عمر وغنوی بر وی نماز کرد و مدفون شد در موضعی که الحال معروف است و در جنب او قبر فرزند زاده ارجمند او جناب ابو علی محمد بن احمد بن موسی مبرقع است که در روز یکشنبه اردیبهشت ماه سوم ربیع الاول سال 315ق وفات نموده،