شناختنامه حضرت فاطمه معصومه علیها السلام و شهر قم صفحه 35

برود در میان قبر و دفن نماید او را در آن سرداب، پس اتفاق کردند بر خادمی که برای ایشان بود، و او مردی پیر صالح با تقوا بود، و اسمش قادر بود. قرار شد که قادرِ غلامْ فاطمه را دفن نماید. و در این خیال بودند، ناگاه دیدند دو سوار به تعجیل رسیدند؛ در حالتی که دهان خودشان را پیچیده بودند. پس زمانی که شدند به جنازه و نماز خواندند بر فاطمه، بعد داخل سرداب شدند، برداشتند فاطمه را دفن نمودند و بیرون آمدند از سرداب و سوار شدند و رفتند، و ندانست احدی که چه کسی بودند این دو سوار».

علاّمه مجلسی می فرماید:

«محراب عبادت فاطمه که نماز می کرد در آنجا، الآن موجود است؛ یعنی در خانه موسی بن خزرج».

و شیخ محمّد علی قمی مترجم تاریخ قم در انوار گوید:

«محراب عبادت فاطمه در خانه موسی بن خزرج است، و خانه موسی و محراب در محله ای است که مشهور است در این زمان به میدان میر و آن خانه را الحال ستیّه می گویند».

و ستی، به معنای بی بی و خانم است. چون آن خاتون آنجا منزل نمود، از این جهت نسبت به او می دهند و ستیّه می نامند، لکن تعجّب این است که محراب عبادت او را به تنور حضرت نامیده اند، اکنون در السنه وافواه عوام النّاس و زوّار مشهور به تنور حضرت می باشد، و چقدر خلاف و بی ادبی است که محراب عبادت آن مخدّره [را[ تنور حضرت [نام] گذارده اند. و شاید نامیدن محراب را به تنور، آن باشد که به شکل تنور گرد و مدوّر دور آن محراب ساخته اند. لهذا به خیال مردم عوام و زوّار که غریب اند، تنور می باشد. پس باید شخص زائر کمال معرفت در حق آن مخدّره داشته باشد که ثواب زیارت را به مقدار معرفت می دهند؛ همچنان که حضرت رضا علیه السلام در ثواب زیارت آن مخدره فرموده: «کسی که زیارت کند او را در حالتی که عارف به حقّ او باشد، پس برای او بهشت است».

یعنی این مطلب عبارت معرفت رساندن است در حق او، نه اینکه از برای او تنور