شناختنامه حضرت فاطمه معصومه علیها السلام و شهر قم صفحه 44

بالله. در این صورت، ما باید آن بزرگوار را شارب الخمر بدانیم، و فحش و طعن و شتم کفّار را در حق آل عصمت و طهارت قبول نماییم. حاشا و کلا. ایشان به مفاد آیه شریفه «لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرّجسَ أهلَ البَیتَ وَیُطَهرکُمْ تَطهیراً»(1) از همه نواحی پاک و منزه، و از آلایش این نوع چیزها دور و طیّب و طاهر بودند.

فاضل نوری در تحیه الزائر گوید:

و بدان که این موسی همان است که از کثرت فضایل و مناقب و تقوا و سکوت نفس و حُسن رفتار، والی قم او را تشبیه به ائمّه کرده، قابل امامت می دانست او را، و اتقان و احکام محدّثین قم بر همه ظاهر است، و معلوم است که اگر شخصی از ضعیفی یا مجهول الحال یا دروغگویی روایت کند، او را طرد می کردند؛ هر چند بزرگ و صاحب شأن منزلت بود، و دانستن احترام و اکرام ایشان آن سیّد را، در طبقه خود مثل احمد بن محمّد بن عیسی الاشعری، و احمد بن محمّد بن اسحاق، و محمّد بن یحیی، و امثال ایشان بوده که جمع کرده بودند میان ریاست دنیا و آخرت، و علماء در کتب حدیث و اخبار از آن جناب روایت می کنند؛ چون ثقه الاسلام در کافی، و شیخ الطّایفه در تهذیب در باب میراث خُنثی، و حسن بن علی بن شعبه در تحف العقول، و غیر ایشان مثل: معظّمه نجیبه حکیمه خاتون دختر امام محمّد تقی علیه السلام جلالت شأن آن خاتون در سابق در حرم هشتم ذکر شد، و مثل امامزاده واجب التعظیم جناب عبدالعظیم که نسب شریفش به چهار واسطه منتهی می شود به امام حسن مجتبی، و قبر شریفش در ری معلوم و مشهور است و به عُلوّ مقام و جلالت شأن معروف، و از اکابر مُحدّثین، و اعاظم عُلماء و زُهّاد و عُبّاد، و صاحب ورع و تقوا، و قائل به توحید و عدل بوده، و از اصحاب حضرت جواد و حضرت هادی علیهما السلام است، و نهایت توسّل و انقطاع به خدمت ایشان داشته و احادیث بسیار از ایشان روایت می کند، و اکثر اسناد خبر را به جناب موسی مبرقع می دهند _ الی رحمه الله تعالی».