شناختنامه حضرت فاطمه معصومه علیها السلام و شهر قم صفحه 47

در تاریخ قم مذکور است که احمد بن قاسم که به سه واسطه به حضرت امام جعفر صادق علیه السلام [می رسد] نمی دانم والد ماجد آن جناب همراه بود به قم یا نه؟ و چنین رسیده است که وی زمین گیر بود و عنیّن(1) هم بود. بعد آبله در چشمش پیدا شد و بدان سبب هر دو چشمش سیاه شد، و چون وفات یافت به مقبره قدیمه مالون دفن کردند و تربت او را زیارت می کردند، و بر سر قبر آن جناب سایه و طاقی بوده، و چون اصحاب خاقان مُفلحی در سنه 295 به قم رسیدند، آن سایه را از سر او کشیدند و مدّتی او را زیارت نمی کردند؛ تا آن گاه بعضی از صُلحاء در خواب دیدند در سال 371 که ساکن در این تربت مردی فاضل است و در زیارت کردن او ثواب و اجر بسیار است، پس دیگر زیارت کردن او را سر گرفتند. و جمعی از ثقات گفته اند جمعی که صاحب علّه(2) بوده اند یا در اعضای ایشان علتی و کوفتی واقع شده، بر سر قبر او می رفتند و طلب شفاء می نمودند، از آن علت شفا می یافتند.

و فاطمه خواهرش هم وفات یافت و در آنجا مدفون گشت. حال آن مخدّره را چنین نوشته و به این عبارت فرمودند که فاطمه دختر قاسم بن احمد بن علی بن جعفر است که خواهر ابوالحسین احمد که به مقبره مالون مدفون است و او را در آنجا زیارت می کنند.

در ذکر بقعه مبارکه علویّه که مشهور است به بقعه علیّ بن جعفر عریضی، و در این بقعه صورت دو قبر است: یکی علیّ بن جعفر، و دیگری محمّد بن موسی.

مخفی نماند اختلاف است در محلّ قبر علیّ بن جعفر؛ چنان که در عنوان ذکر این خاتمه عرض شد که آیا صاحب این قبر خود علی بن جعفر است یا یکی از احفاد اوست؟ و یا واسطه را از بین انداخته اند اینجانب [اینجناب] که مدفون در قم است؟

آنکه صاحب صحاح الأخبار است، می گوید:

«إنّ أبا الحسن عَلیّ العُریضی ابنُ جعفر الصادق علیه السلام، وهو أصغر ولد أبیه، مات أبیه وهو طفلٌ، وکان عالماً فاضلاً، وخرج مع أخیه محمّد بن جعفر