شناختنامه حضرت فاطمه معصومه علیها السلام و شهر قم صفحه 48

بمکّه. ثم رجع إلی قُمّ وعاش إلی أن أدرک الهادی، ومات فی زمانه. وأمّا محمّد الدیباج ابن الامام جعفر علیه السلام فعقبه من رجلین: الحسن والحسین، ولهما ذیلٌ مبارکٌ، ومنهم نقباء قزوین وسمرقند وساداتها وعظمائها».

و در کتاب تعلیقه آقای بهبهانی مذکور است که:

«جدّ من فرموده است (که مراد از جدّش مجلسی بزرگ می باشد که او فرموده) علیّ بن جعفر علیه السلام جلالت و قدرش اجلّ از آن است که ذکر شود، و شنیدم آنکه اهل کوفه التماس نمودند از او که بیاید از مدینه به کوفه تشریف برده و مدّتی در آنجا بماند، و اخذ نمودند اهل کوفه اخبار را از او. پس از آن اهل قم استدعا نمودند از او که بیاید در قم، به جهت اخذ مسائل، به قم آمد، توقّف فرمود؛ تا آنکه به رحمت الهی پیوست رضی الله عنه ».

و علاّمه مجلسی در بحار می فرماید که:

«علی بن جعفر مدفون به قم است، او اشهر است از آنکه محتاج به بیان باشد، و اثر قبر شریف موجود است که قدیم می باشد، و اسم مبارکش بر لوح قبرش محکوک است».

و ایضاً در تحفه الزائر هم فرموده:

«مزاری در قم است و قبر بزرگی در آن ساخته اند و بر روی قبر کتابی هست، در آن نوشته اند: «قبرُ علیّ بن جعفر الصادق، ومحمّد بن موسی علیه السلام» و از تاریخ آن قبر تا این زمان، نزدیک به چهارصد سال می شود، و در جلالت قدر و بزرگواری علیّ بن جعفر شکّی نیست، امّا اینکه این قبر مرقد آن حضرت باشد؛ [یا نه، معلوم نیست] زیرا که در کتب و غیر آن مذکور نیست که آن حضرت به این حدود تشریف آورده باشد، و مشهور آن است که در عُرَیض مدفون است، ولکن از قدیم بودن قبر و لوحش چنین ظاهر می شود که در آنجا مدفون باشد، لکن شیخ محمّد علی قُمّی صاحب کتاب انوار المُشعشعین گوید که اگر مدفون در این بقعه خود علی بن جعفر نباشد، باید یکی از احفاد آن جناب که آن علیّ بن حسن بن عیسی بن محمّد بن علیّ بن