شناختنامه حضرت فاطمه معصومه علیها السلام و شهر قم صفحه 50

و امّا بقعه معروفه سلطان محمّد شریف، در محلّه ای واقع است که آن محله را به اسم او می خوانند، و آن جناب از نسل عبدالله الباهر بن امام زین العابدین علیه السلام، و نسب باهره آن جناب به این طریق است: «السّلطان محمّد الشّریف بن علی بن محمّد بن حمزه القُمّی بن أحمد بن محمّد بن اسماعیل بن محمّد بن عبدالله الباهر بن الامام زین العابدین علیهما السلام».

وکنیّه سلطان محمد شریف، ابوالفضل می باشد و پدرش و دو جدّ او در قبرستان بابلان مدفون اند که ذکر شد. و این بزرگوار صاحب اعقاب کثیره می باشد و صاحب حشمت و جاه بودند در قم.

در عمده الطالب گوید:

«از بنی احمد که معروف است از حمزه القُمّی از برای او اعقابی است، بعضی از ایشان ابوالحسن علیّ الزّکی بن ابی الفضل محمد الشریف الفاضل بن ابوالقاسم علی نقیب قم [می باشد]».

و ایضاً: السیّد فخر الدّین علی بن مرتضی بن محمّد بن ابوالفضل محمّد، این جمله نقیب ری و قم بودند، و از ایشان است عزالدین یحیی بن ابی الفضل محمد ابن السیّد المُطهّر بن علی بن ابی الفضل محمّد الشّریف که خوارزم شاه او را کشت. انتهی کلام عمده الطالب.

و منتجب الدّین، صاحب فهرست در دیباچه کتاب خود، عزالدّین یحیی را بسیار مدح و ثنا گفته؛ چنان که در جلد بیست و پنجم بحارالأنوار فهرست مذکور است، و فاضل مجلسی گوید این فهرست را به جهت عزالدّین تألیف کردم.

الحاصل، سلطان محمّد شریف امامزاده ای جلیل القدر است، و شیخ محمّد علی در کتاب انوار گوید که یکی از علمای قم، که جناب الاجل الشیخ محمد حسن که در محلّه چهارمردان ساکن بود، نقل نمود که خواب دیدم وارد شدم در بُقعه سلطان محمّد شریف. دیدم شخص جلیل القدری نشسته بود و یکی هم در نزد او خوابیده و قطیفه به روی او کشیده شده، شخصی هم به درب بقعه ایستاده است. سؤال کردم از آن شخصی که ایستاده بود که این شخص کیست؟