شناختنامه حضرت فاطمه معصومه علیها السلام و شهر قم صفحه 55

که امامزاده حمزه که با امامزاده احمد، که در شیراز مشهور به شاه چراغ، و محمّد برادرش که هر سه از یک مادرند و قبر شریفش در ری نزدیک قبر حضرت عبدالعظیم است، و مادامی که عبدالعظیم در ری زنده بود، پیوسته به زیارت او می آمد. و این سیّد جلیل القدر الآن در ری صاحب قُبّه و بارگاه و ضریح و صحن و خدمه است و هر که به زیارت عبدالعظیم می آید، قصد آنجا را نیز می کند و درک فیض زیارت او را می نماید و بسیار صاحب تعظیم و احترام است.

و بدان که در جزیره، که در جنوب حلّه و فرات است، قبری که مشهور به قبر حمزه پسر موسی کاظم علیه السلام همان است که ذکر شد در ری مدفون است و این حمزه بن قاسم بن علی بن حمزه بن حسن بن عبدالله [عبیدالله] بن عبّاس بن علی بن ابی طالب علیه السلام[است] کنیّه اش ابویعلی بود و ثقه جلیل القدر است که شیخ نجاشی و دیگران در رجال او را ذکر کرده اند؛ چنانچه تصریح به این فرموده امام عصر علیه السلام در حکایت تشرف سیّد العلماء وحید عصره جناب سیّد مهدی قزوینی ساکن در حلّه سیفیّه به خدمت آن حضرت (صلوات الله علیه)، و مجمل آن حکایت چنین است که:

«وقتی سیّد مرحوم به جریره [جزیره] تشریف بردند و میهمان شدند بر اهل قریه، پس اهل قریه مستدعی شدند از جناب ایشان که زیارت کند حمزه را. سیّد امتناع نمودند و فرمودند نزد من به صحّت رسیده که حمزه پسر موسی علیه السلام در ری مدفون است با عبدالعظیم علیه السلام، و صاحب این مزار را نمی شناسم، ولهذا زیارت نکنم. پس، از آنجا حرکت نمودند و شب را در مرندیّه نزد بعضی از سادات بیتوته فرمودند. وقت سحر نافله شب را به جا آورده و منتظر طلوع فجر بودند که ناگاه داخل شد بر او جناب صاحب الأمر علیه السلام به هیئت سیّدی که معروف بوده در نزد مرحوم سیّد از اهل آن قریه. پس بعد سلام و نشستن، فرمودند: یا مولانا دیروز میهمان اهل قریه حمزه شدی و او را زیارت نکردی؟

گفت: آری. فرمود: چرا؟ عرض کرد: زیرا که زیارت نمی کنم کسی را نمی شناسم، و حمزه پسر موسی مدفون است در ری.