شناختنامه حضرت فاطمه معصومه علیها السلام و شهر قم صفحه 66

مولانا آقا سیّد احمد الحسینی الاصفهانی که «هاتف» تخلّص داشت، در فنون حکمت مُسلّم بود، با جنابین آذر و صباحی عهدی محکم بستند و بنای توطن در کاشان داده، مکرّم زیستند؛ تا در سال 1190 در بلده قم وفات یافت.

و مولانا آقا سید عبدالله، و برادرزاده آن جناب میرزا ابوطالب، والسّید الجلیل المتّقی آقا سیّد علی در دارالحُفّاظ مدفون است.

و میرزا محمّد باقر بن محمد ابراهیم الرّضوی القمی أصلاً والهمدانی مولداً ومسکناً. توفّی فی الثامن عشر من شهر صَفر ثمان عشره ومأتین بعد الألف بهمدان ونُقل إلی قم المبارکه و دفن بدار الحُفَّاظ.

العالم الفقیه الحکیم [کذا] السّید ابوالخیر بن الحاج سیّد مهدی بن علی بن مقیم بن رفیع بن محمد زکی ابن میر المرحوم میر محمدرضا الحسینی الخلخالی. آن جناب قبل از بلوغ، به استفاده علوم در قصّه [قصبه] هراباد مشغول گشت. بعد دو مرتبه از برای تحصیل علم سفر تهران نمود. علم منقول از فقه و اصول به درس آقا میرزا عبدالرّحیم نهاوندی، و حاجی میرزا حسن آشتیانی حاضر می شد، و برای تحصیل کلام و حکمت و ریاضی به درس آقا علی حکیم، و میرزای جلوه، و میرزا حسین سبزواری می رفت. بعد از آنکه فارغ التحصیل شد، خواست به وطن خود مراجعت نماید، سنه 1309 از وبای عراق در منزل نیکی امام وفات یافت، و در آن امامزاده مدفون گشت. بعد برادر عالی مقدارش میر اویس صدر العلماء از آن مقام حمل به قم نموده، در جوار حضرت معصومه علیها السلام مدفون گردید.

آقا میرزا هادی خلف صدر الممالک، ملقّب به نصرت علی اردبیلی، عارف یگانه بود. در سال 1306 وفات نمود. هفتاد متجاوز از سنین عمرش رفته بود. در بلده قم در جوار حضرت فاطمه معصومه علیها السلام مدفون گشت.

بالجمله، بسیاری از امامزاده و علماء و مجتهدین و اصحاب و مشایخ و عرفاء و شعراء و سلاطین که عموماً واجب الزیاره اند، در قم مبارکه مدفون اند، لکن فقیر به همین قدر اکتفاء نموده، به تطویل نپرداختم.