شناختنامه حضرت فاطمه معصومه علیها السلام و شهر قم صفحه 98

است؛ چنانچه مخفی نیست و غیر اینها که تفصیل آن در بدر مشعشع است.

پس ظاهر شد که به مجرّد این خبر نتوان در موسی قدح کرد و متعرّض او شد به آنکه موسی _ نعوذ بالله _ شارب الخمر بود و امثال که در لسان بعض بی خبران و بی خردان از عوام دایر شده که کاشف است از بی باکی و قلّت مبالات و چه نیک فرموده علامه مجلسی رحمه الله در مزار بحارالانوار(1) که وارد شد بعضی اخبار در ذمّ موسی، لکن قدحی نمی رساند به ایشان مجرد بعض خبرهای نادره، با وجود آنکه رسیده در خبری نهی از قدح در آنها و متعرّض شدن به آنها به جهت این نوع چیزها. انتهی.

و بدان که این موسی همان است که از کثرت فضایل و مناقب و تقوا و سکوت نفس و حسن رفتار والی قم او را تشبیه به ائمه علیهم السلام کرده، قابل امامت می دانست او را. و از اتقان و احکام محدثین قم بر همه ظاهر و معلوم است که اگر شخصی از ضعیفی یا مجهول الحال یا دروغگویی روایت می کرد، او را طرد می کردند؛ هر چند بزرگ و صاحب شأن و منزلت بود. و دانستی احترام و اکرام ایشان آن سیّد را و او در طبقه خود مثل احمد بن محمّد بن عیسی الاشعری و احمد بن اسحاق و محمد بن یحیی و امثال ایشان بوده که جمع کرده بودند میان ریاست دنیا و آخرت و علماء در کتب حدیث از او روایت می کنند؛ چون ثقه الاسلام در کافی(2)، و شیخ الطائفه در تهذیب(3) در باب میراث خنثی، و حسن بن علی بن شعبه در تحف العقول(4) و غیر ایشان.

و مثل معظّمه نجییه حضرت حکیمه خاتون دختر امام محمد تقی علیه السلام که چهار امام را درک نموده، به آنها خدمت کرده و در میان سادات علویه و بنات هاشمیه از جهت فضایل و مناقب و عبادت و علم ممتاز و به حمل اسرار امامت و به منصب سفارت و رساندن عرایض خلق به امام عصر علیه السلام و رساندن توقیعات شریفه

1- 1. بحارالانوار، ج 102، ص 274.
2- 2. کافی، ج 1، ص 325.
3- 3. تهذیب الأحکام، ج 9، ص 356.
4- 4. تحف العقول، ص 476.