1- 1 . «تفسیر القرآن الکریم «، ج 5 ، ص 75 ؛ ذیل آیه 31 سوره یس .
2- 2 . ر . ک : «من عاشق بعد الموت» ، شامل 64 حدیث از اهل سنت ، «تاریخ الطّبری» ، ج 1 ، ص 474 ؛ «الکامل فی التّاریخ» ، ج 1 ، ص 193 ؛ الدّرر المنثور» ، ج 7 ، ص 193.
3- 3 . «رسائل فارسی» / 277 .
4- 4 . «عقائد الامامیه» / 113 .
5- 5 . «بدایه المعارف» ج 4 ، ص 178 ، «بحث حول الرّجعه» / 24 و 25 .
یستوفه فی الدّنیا فلابدّ من اعادته لیوفی حقّه ...»(1) .
اما اثبات رجعت از دیدگاه نقل ، محل جولان طرفداران رجعت است . مهم ترین آیه ای که طرفداران رجعت برای اثبات ضرورت و حتمیت رجعت به آن استنادمی کنند ، آیه 83 سوره نمل است : «وَیَ_وْمَ نَحْ_شُرُ مِنْ کُ_لِّ أُمَّ_هٍ فَوْجاً مِمَّنْ یُ_کُذِّبُ بِآیاتِنا...» که این استدلال با توجه به آیه شریفه «وَحَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً» که مربوط به حشر در قیامت است ، کامل می گردد.
در حوزه روایات که به کیفیت ، زمان ، اصل رجعت و رجعت کنندگان پرداخته شده ، ادعای تواتر شده است .(2)
برخی عالمان امامیه در تقویت صحت رجعت به «اجماع» نیز روی آورده اند و مدعی اجماعی بودن رجعت شده اند .(3)
مخالفان ما ، در بحث و تفکر رجعی ، اهل سنت هستند هرچند برخی از آن ها به یک مورد از رجعت در آخر الزّمان و به دست حضرت مهدی علیه السلام اعتراف کرده اند .(4)
در میان امامیه نیز تنها کسانی را می توانیم مخالف و منکر رجعت بدانیم که دست به تأویل احادیث رجعت زده ، معتقدند منظور از رجعت امامان ، بازگشت دولت آنان است ، نه اشخاص آن بزرگواران .