- دیباچه 1
- پیش گفتار 3
- فصل اول: ولادت 4
- اشاره 4
- بخش اوّل: زندگی نامه شیخ طوسی 4
- اشاره 6
- فصل دوم: زندگی علمی 6
- هجرت به بغداد 7
- جایگاه علمی و فرهنگی بغداد 8
- استادان 9
- در مسند تدریس 11
- هجرت دوباره 13
- در سایه انوار علوی 14
- شاگردان 15
- آثار ماندگار 17
- کتاب های حدیثی 18
- کتاب های رجالی 19
- کتاب های تفسیری 20
- کتاب های فقهی 20
- کتاب های دعا 21
- کتاب های اصول فقه 21
- کتاب های کلامی 21
- فصل سوّم: سیاست و رهبری دینی 23
- اشاره 23
- وضعیت سیاسی دوران شیخ طوسی 23
- درگذشت سیدمرتضی 25
- بنیان گذاری حوزه علمیه 27
- اندیشمندان هم عصر شیخ 28
- فصل چهارم: خدمات فرهنگی و اجتماعی 31
- اشاره 31
- احیای فرهنگ شیعه 31
- اشاره 33
- نوآوری های علمی 33
- 1 _ نوآوری در تفسیر 34
- 2 _ نوآوری در فقه 35
- 3 _ نوآوری در اصول فقه 36
- 4 _ نوآوری در کلام 37
- مبارزه با انحراف های فکری 38
- تأثیر گذاری اندیشه های شیخ بر اندیشمندان اسلام 40
- زهد و تقوا 42
- اشاره 42
- فصل پنجم: ویژگی های اخلاقی و جلوه های رفتاری 42
- کوشش در دانش اندوزی 44
- تعصب آگاهانه 46
- رؤیای معنوی 47
- مناجات در خلوت 49
- فصل ششم: عروج ملکوتی 51
- اشاره 51
- مسجد طوسی 52
- فرزندان شایسته 53
- اشاره 55
- فصل هفتم: شیخ طوسی از نگاه دیگران 55
- الف) دانشمندان شیعه 55
- ب) دانشمندان غیر شیعه 57
- ج) دانشمندان دیگر 58
- بخش دوّم: برگزیده ادب فارسی 59
- اشاره 59
- اشاره 60
- متن های ادبی 60
- مرواریدی در مهتاب 60
- نوشی گوارا 61
- اشک فرشتگان 62
- اشعار 63
- صدرنشین دانش 63
- منزلگه آخر 63
- اشاره 63
- بزرگان طوس 65
- خراسان؛ سرزمین شیخ طوسی 65
- شیخ طوسی 69
- شاهکار دانش 70
- اشاره 72
- بخش سوّم: همراه با برنامه سازان 72
- پیشنهادهای کلی 73
- پیشنهادهای برنامه ای 75
- پرسش های مسابقه ای 76
- پرسش های مردمی 77
- پرسش های کارشناسی 78
- کتاب نامه 79
ص:55
هم جواری مزار او، تا پایان عمر در آن مسجد به تدریس پرداخت.
پس از او نیز مجلس درس محقق بزرگ، شیخ محمدکاظم خراسانی _ صاحب کتاب کفایه الاصول _ تا پایان عمر در مسجد شیخ برگزار می شد.(1)
فرزندان شایسته
فرزندان شایسته
شیخ الطائفه پسری به نام حسن داشت که به شیخ ابوعلی طوسی معروف است. او را در علم و عمل، همتای پدر عالی قدرش دانسته اند. پس از درگذشت شیخ، فرزند برومندش، شیخ ابوعلی عهده دار اداره مکتب شیخ و جانشین مقام مرجعیت وی شد و بر کرسی تدریس پدر، تکیه زد.
شیخ ابوعلی در سال 455 ه . ق؛ یعنی پنج سال پیش از رحلت پدر، از وی اجازه اجتهاد دریافت کرد و همیشه در بغداد و نجف، همراه پدر بزرگوارش بود و علوم گوناگون را از محضر وی فرا گرفت. عالمان شیعه، او را به علم و فضل و فقه و حدیث و ویژگی های برجسته و صفات والای نفسانی ستوده و به او، مفید ثانی لقب داده اند.(2)
دانشمندان بسیاری در محضر او پرورش یافته و از او روایت کرده اند. سلسله اجازه های فقیهان و عالمان شیعی به واسطه او، به شیخ الطائفه و مفاخر پیش از وی می رسد. علامه تهرانی در شرح حال شیخ الطائفه، 34 تن از دانشمندان را نام می برد که همه از شاگردان ابوعلی بوده اند. ابوعلی کتاب نهایه پدرش را شرح کرده و آثار دیگری نیز داشته است. وی تا سال 511
1- زندگی نامه شیخ طوسی، ص 61 _ 63.
2- یادنامه شیخ طوسی، ص 51، مقاله سیدمحمدمحیط طباطبایی.