شهید مصطفی خمینی در نگاه تاریخ صفحه 105

ص:107

برافراشتند و محافل جشن و سرور به مناسبت خجسته میلاد امام رضا علیه السلام به مجالس عزاداری و سوگواری تبدیل شد. مجالس بزرگداشت و فاتحه از سوی شخصیت های علمی، مذهبی و سیاسی به سرعت در سراسر کشور برپا شد و کوچک و بزرگ در آن مجالس شرکت کردند.

درآن مجالس سوگواری، نام امام خمینی رحمه الله پس از سیزده سال ممنوعیت و در شرایطی که تنها به زبان آوردن آن شش ماه زندان داشت، بار دیگر به نیکی یاد می شد و مردم با صلوات و عرض تسلیت، ابراز احساسات می کردند و با همین اظهار علاقه و محبت نسبت به امام در فضای ایران اسلامی، موج می آفریدند.

رژیم شاه در هر مکان که سعی در جلوگیری از یادآوری نام امام خمینی رحمه الله می کرد یا برقراری مجالس سوگواری را ممنوع می ساخت، با تظاهرات و خشم مردم آن جا روبه رو می شد و به ناچار عقب می نشست. افزون بر شهر قم، در شهرهای دیگر ایران مانند مشهد، شیراز، اصفهان، تهران، تبریز و یزد، مجالس گوناگونی به مناسبت شهادت حاج آقا مصطفی رحمه الله بر پا شد.(1) بیش تر سخنرانان در آغاز سخن، این آیه قرآن را می خواندند: «وَ إِذِ ابْتَلی إِبْراهیمَ رَبُّهُ بِکَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنّی جاعِلُکَ لِلنّاسِ إِمامًا». (بقره: 124)

آنان با تشبیه امام خمینی به حضرت ابراهیم علیه السلام که بر اثر پیروزی و سربلندی در همه آزمایش های الهی و صبر در برابر قربانی کردن حضرت اسماعیل علیه السلام به مقام امامت رسیده بود، نام آیت اللّه خمینی رحمه الله را به دلیل