شهید مصطفی خمینی در نگاه تاریخ صفحه 17

ص:19

دوردست با چشمانی حیران، آن سید عاشق را بدرقه می کردند.(1)

حاج آقامصطفی با زیارت عاشورا، اُنسی ویژه داشت و آن را منشوری در برابر همه ستمگران تاریخ می دانست و جلوه گر شکوه شهادت(2)؛ او در مجالس عزاداری امام حسین علیه السلام شرکت می کرد و خود نیز هر صبح جمعه مجلس روضه ای داشت.(3)

ه) خودسازی و صفات پسندیده اخلاقی

ه. ) خودسازی و صفات پسندیده اخلاقی

حاج آقامصطفی به خودسازی و جهاد اکبر توجه زیادی داشت و از نظر روحی توانسته بود خود را بسازد و در خودسازی، زهد، تهذیب نفس، سیروسلوک و عرفان، موفقیت چشم گیری یافته بود. از شهرت طلبی و مقام پرستی به شدت دوری می جست و در هیچ جا «خود» را مطرح نمی کرد.

او زاهدانه می زیست و از رفاه و لذت های دنیوی چشم می پوشید و اجازه نمی داد نفس کام جو، او را به تن پروری عادت دهد. زهد، زینت زندگی اش بود و این ویژگی هیچ گاه در طول زندگی وی، دستخوش دگرگونی نشد.

او پیشانی اش از جای مهر، قالب گرفته بود؛ زیرا بیش تر شب ها تا صبح به عبادت می پرداخت. چهره ای شاد و رفتاری متواضعانه داشت؛ با طلاب و همسفران خود خاکی و خوش صحبت بود و چنان با همراهان مأنوس می شد که هیچ کس تشخیص نمی داد او کیست. اهل تکبر نبود؛ هنگام احوال پرسی

1- ستاره صبح انقلاب، صص 86، 87 و 88.
2- حوزه، ش 81 _ 82، ص 184.
3- یادها و یادمان ها، ج 1، ص 355.