سیره علمی و عملی علامه سید محمدحسین طباطبایی رحمه الله صفحه 117

ص:127

شاید این امر به این جهت باشد که مدت بیست و چند سال که در قم بودم، مرتب از محضر ایشان استفاده می­کردم و اگرچه گاهی هم زمینه هایی فراهم می شد که به تهران یا جاهای دیگر بروم، اما واقعاً پای بست ایشان بودم. علاقه و دل­بستگی من به ایشان، در حد علاقه یک مرید نسبت به مراد خود بود. حتی نسبت به خطه آذربایجان، علاقه بیشتری نسبت به سایر جاها دارم، مثل مولوی که گفته اند: ز هرکس که به ایران می آمد، تقاضا می کرد، مقداری خاک از تبریز برای او به قونیه ببرند و بعد وصیت کرد هنگام دفن جسدش، مقداری از همان خاک تبریز را در کنارش در خاک بگذارند. چنین علاقه­ای را بنده نسبت به خطه آذربایجان دارم. آری:

اَمرُّ عَلَی الدِّیار، دیارِ لیلی

اُقَبِّلُ ذا الجدارِ و ذا الجدارِ

وَ ما حُبُّ الدّیارِ شَغَفْنَ قَلْبی

وَلکنْ حُبُّ مَنْ سَکَنَ الدّیار

تأثیری که علامه طباطبایی بر روح ما و بر تمام زندگی علمی و اجتماعی شاگردانش گذاشت، بسیار بود و بنده، قطره ای و فردی ناچیز بودم که شاید استعداد و شایستگی نداشتم که آن­چنان که می بایست از محضر استاد استفاده کنم، ولی همان مقدار ناچیز که در حد من ناتوان بود، بسیار زیاد اثربخش بود. بنده نمی توانم راجع به فضایل ایشان صحبتی کنم...».(1)

استاد محمد عبدخدایی

استاد محمد عبدخدایی

«علامه زاهد، فیلسوف بزرگ، مفسر عالی مقام، آیت الله طباطبایی، به­حق، این شخصیت برجسته، حق بزرگی بر گردن دانش پژوهان دارد. خدا درجات استاد را عالی گرداند! علامه بزرگوار در طول زندگی خود،