سیره علمی و عملی علامه سید محمدحسین طباطبایی رحمه الله صفحه 12

ص:22

خسارت هایی به باغ ها و کشتزارهای خانوادگی وی وارد شده بود. مهندس عبدالباقی طباطبایی، فرزند علامه طباطبایی می گوید:

خوب به یاد دارم که مرحوم پدرم، دائماً و در تمام طول سال، مشغول فعالیت بودند و از محل درآمد ملکی، به روستاییانی که نیازمند بودند، وام می داد و قبض می گرفت. چنانچه کسی بعد از دو فصل برداشت محصول قادر به پرداخت بدهی خود نبود، آن را می بخشید و قبض را به خودش پس می داد و از طلب خود صرف نظر می کرد. همچنین از کارهای اجتماعی آن فرزانه عالی­قدر در روستای شادآباد، مراقبت از روابط اخلاقی و مناسبات اجتماعی روستاییان و رشد فرهنگی و اعتلای اعتقادات آنان بود. (1)

مهاجرت به قم

مهاجرت به قم

علامه طباطبایی، در سال 1324 پس از سروسامان دادن به وضع مزارع خود در شاد آباد، تصمیم گرفت به یک مرکز علمی مهاجرت کند. نقل است ایشان برای مسافرت به قم، به قرآن تفأل زد و این آیه آمد: «هُنَالِکَ الْوَلاَیَهُ لِلّهِ الْحَقِّ هُوَ خَیْرٌ ثَوَاباً وَخَیْرٌ عُقْباً؛ در آنجا یاری به خدایی حق تعلق دارد. اوست بهترین پاداش و بهترین فرجام.» (کهف:44) به این ترتیب، علامه در فروردین 1325 به همراه همسر و چهار فرزندش راهی قم شد و به مدت 35 سال در حوزه علمیه قم به تدریس، تألیف، تربیت و تهذیب نفوس پرداخت.

3. اوضاع حوزه علمیه قم

3. اوضاع حوزه علمیه قم

برای ارزیابی نقش علامه طباطبایی در تحولات تکاملی حوزه علمیه قم، باید نخست وضعیت حوزه را پیش از ورود ایشان بررسی کنیم.

حوزه علمیه قم به همت آیت الله شیخ عبدالکریم حائری یزدی تأسیس شد، ولی چندی نگذشت که توفان حوادث بر این بوستان نوپا وزید.