سیره علمی و عملی علامه سید محمدحسین طباطبایی رحمه الله صفحه 120

ص:130

دانشمندان جوان و تازه نفس، راه ایشان را ادامه داده، استقلال و عدم وابستگی علمی جوامع اسلامی را تأمین نمایند».(1)

استاد سید محسن موسوی تبریزی

استاد سید محسن موسوی تبریزی

«علامه طباطبایی، آب حیات و هدایت را از سه منبع عقل و قلب و وحی نوشید و سیراب شد. او حقاً مصداق آیات زیر بود:

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا للهِِ وَلِلرّسُولِ إِذَا دَعَاکُمْ لِمَا یُحْیِیکُمْ». (انفال: 24)

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن تَتَّقُوا الله یَجْعَل لَکُمْ فُرْقَاناً». (انفال: 29)

«إِنّ هذَا الْقُرْانَ یَهْدِی لِلَّتی هِیَ أَقْوَمُ وَیُبَشَّرُ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعَمَلَوُنَ الصّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً کَبِیراً». (اسراء: 9)

وی عقل و قلب (فلسفه و عرفان) را دریافت؛ عقل در یک دست و قلب در دست دیگر، در محضر وحی رفت و کمال خود را پیدا کرد؛ «وَالسَلاَمٌ عَلَیْهِ یَوْمَ وُلِدَ وَ یَوْمَ یَمُوتُ وَ یَوْمَ یُبْعَثُ حَیّاً». (مریم: 15)

علامه طباطبایی، لقمان زمان بود که خدا او را هدایت و به او حکمت عطا کرد؛ «وَمَن یُؤْتَ الْحِکْمَهَ فَقَدْ أُوتِیَ خَیْراً کَثِیراً.» (بقره: 269)

چه نیک گوید شبستری در گلشن راز:

وگر نوری رسد از عالم جان

ز فیض جذبه یا از عکس برهان

دلش با نور حق همراز گردد

وز آن راهی که آمد بازگردد

ز جذبه یا ز برهان یقینی

رهی یابد به ایمان یقینی

کند یک رجعت از سجین فجار

رخ آرد سوی علیین ابرار (2)

استاد سید جلال الدین آشتیانی

استاد سید جلال الدین آشتیانی

استاد سید جلال الدین آشتیانی، علامه طباطبایی را به مشعل فروزان علوم عقلی تشبیه می کند و درباره رابطه خویش با ایشان می نویسد: