سیره علمی و عملی علامه سید محمدحسین طباطبایی رحمه الله صفحه 142

ص:152

فصل پنجم: عروج ملکوتی

اشاره

فصل پنجم: عروج ملکوتی

علامه طباطبایی، در اواخر عمر به بیماری قلبی و عصبی دچار شد که این عارف پرواپیشه را به بستر بیماری افکند. حال ایشان روزبه­روز وخیم تر می شد، تا جایی که به توصیه پزشکان، استاد را در یکی از بیمارستان های قم بستری کردند. علامه، هنگام خروج از خانه به همسر محترم خود (همسر دوم) گفت: «من دیگر برنمی گردم.» ایشان حدود یک هفته در بیمارستان بستری بود.

عشق بسیار علامه طباطبایی به قرآن مجید و خدمات ارزشمند وی به این هدیه الهی، سبب نورانیت و صفای روح این مرد بزرگ بود. رئیس بیمارستانی که علامه در روزهای آخر عمرش در آنجا بستری بود، در پاسخ به یکی از شاگردان علامه که از احوال ایشان پرسیده بود، چنین گفت: «گرچه حافظه خود را در امور دنیایی از دست داده اند و به مسائل مادی بی توجهند، پیوندشان با خدا و عالم معنویت استحکام یافته است. گویی از ناسوت بریده و به ملکوت پیوسته است».

یکی دیگر از شاگردان علامه طباطبایی نقل کرده است: «در این روزهای آخر از علامه پرسیدم: در چه مقامی هستید؟ درحالی که به سختی سخن می گفت، فرمود: مقام تکلم. پرسیدم: تکلم با کی؟! فرمود: با حق».(1)