سیره علمی و عملی علامه سید محمدحسین طباطبایی رحمه الله صفحه 46

ص:56

اصول مسائل، به جداسازی مسائل دو دوره ]نیز[ بپردازد و هرکدام را از دیگری بازشناسد.

استاد علامه، در رساله ای که آن را به عنوان چهارصدمین سال تولد «صدرالمتألهین» نگاشته، به این مطلب تصریح کرده و آن رساله به همراه سایر رساله ها که به عنوان یادبود مرحوم صدرالمتألهین نگاشته شده اند، چاپ شده است.

2. مسائل فلسفی، در غالب کتاب های درسی و غیردرسی از نظم صحیحی برخوردار نیست. چه­بسا مسائلی که پایه شمرده می شود، در نیمه یا پایان کتاب های فلسفی عنوان گردیده است و چه مسائلی که نتایج یک رشته مسائل می باشند، در آغاز کتاب ها وارد شده اند.

حضرت استاد، برای تسهیل کار توانست، به مسائل فلسفی، نظم هندسی ببخشد و آنها را به نحوی تنظیم کند که مسئله نخست، پایه مسئله دوم و همچنین... قرار گیرد و از این طریق، استنباط مسائل فلسفی یکی پس از دیگری آسان گردد. وی تا حدودی توانسته است این کار را در کتاب های فلسفی خود به نام «بدایه الحکمه» و «نهایه الحکمه» رعایت کند.(1)

پایه گذار یک رشته مسائل فلسفی

پایه گذار یک رشته مسائل فلسفی

«بی شک، کشف و اختراع به نبوغ و حسن ابتکار نیاز دارد. اغلب افراد متخصص در یک فن، فقط به مسائل آن فن احاطه دارند، ولی خود، پایه گذار اصلی یا کاشف قانون نیستند. در این میان تنها گروه اندکی نبوغ و حسن ابتکار دارند و رشته­ای نوامیس موجود در طبیعت یا پاره­ای سنّت را در هستی، کشف و اصولی را پایه گذاری می کنند.

علامه طباطبایی، نه­تنها از آرا و اندیشه­های فیلسوفان فلاسفه آگاهی کامل داشت، به کشف یک رشته سنن کلی و پی ریزی یک رشته اصول