سیره علمی و عملی علامه سید محمدحسین طباطبایی رحمه الله صفحه 84

ص:94

دیگر خواستیم از گوشت مرغ استفاده کنیم، آن را از بازار مرغ­فروش ها تهیه می کنیم. مرغان خانگی ما هرکدام به پیری می رسند و با موت طبیعی می میرند».

در آن عصر، مرغ ماشینی اصلاً مطرح نبود و در بازار، مرغ مذبوح نداشتند. آنچه حضرت استاد رحمه الله فرموده اند، مسبوق به تعلیم دینی است که در کتاب صید و ذبایح چنین آمده است: «تُرْبِینَّ شیئاً من هذا ثمّ تَذْبحَه؛ چیزی از این حیوان ها را تربیت نکن و نپروران آنگاه ذبح کن»؛ یعنی برای ذبح از بازار تهیه کن، چنان­که در حدیث دیگری چنین آمده است: «فَلیدخُلْ سوقَ المسلمینَ و یشَتْر منها و یُذبحُه».(1)

یاد خدا

یاد خدا

استاد جوادی آملی در خاطره دیگری درباره علامه طباطبایی چنین می گوید:

در زمستان سال 1350 شمسی، وقتی عازم بیت الله الحرام بودم، روزی در هوایی سرد و برفی، برای عرض سلام و تودیع به منزل ایشان رفتم و عرض کردم عازم بیت الله هستم و برای خداحافظی خدمت رسیدم. نصیحتی بفرمایید که در این سفر، ره توشه من باشد و به کارم آید. معظّم له آیه مبارکه «فَاذکُرونی اَذْکُرکُم...»(2) را به عنوان پند و زاد راه قرائت کرد و فرمود: «خدای سبحان می فرماید: به یاد من باشید تا من هم به یاد شما باشم، شما نیز به یاد خدا باش تا خدا به یادت باشد!»

آنچه علامه رحمه الله دیگران را بدان توصیه می فرمود، در وی متجلی بود. ذکر وی (یاد خدا در قلب)، دائمی بود و در اذکار الهی مستغرق شده بود. ازهمین­رو، یاد او در دل ها زنده است؛ چون کسی که خداوند را به یاد داشته باشد، هرگز نخواهد مُرد و فراموش نخواهد گشت. روانش شاد و دولتش جاوید باد!(3)

1- شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه، صص 91 و 92؛ شمس الوحی تبریزی، ص 304.
2- نک: بقره: 152.
3- شمس الوحی تبریزی، صص 304 و 305.